จับตาเบี้ยประกันภัยดาต้าเซ็นเตอร์แซงหน้าตลาดการบิน

นี่จึงเป็นเหตุผลที่ Swiss Re มองว่า ดาต้าเซ็นเตอร์อาจกลายเป็นหนึ่งในโอกาสครั้งใหญ่ที่สุดของธุรกิจประกันภัยเชิงพาณิชย์ในรอบหลายทศวรรษโดยเฉพาะดาต้าเซ็นเตอร์ที่สร้างขึ้นเพื่อรองรับ AI ซึ่งมีมูลค่าทรัพย์สินสูงมาก  โดยข้อมูลระบุว่า ดาต้าเซ็นเตอร์ AI ขนาดใหญ่แต่ละแห่งอาจมีมูลค่าทรัพย์สินที่ต้องทำประกันตั้งแต่ 20,000 ถึง 30,000 ล้านดอลลาร์สหรัฐ หรือประมาณ 6.58 ถึง 9.87 แสนล้านบาทต่อแห่ง  พูดง่ายๆ คือ แค่ดาต้าเซ็นเตอร์แห่งเดียว ก็อาจมีมูลค่าทรัพย์สินที่ต้องบริหารความเสี่ยงสูงกว่าการก่อสร้างโครงสร้างพื้นฐานขนาดใหญ่อีกหลายประเภท และบางโครงการมีมูลค่าสูงกว่านั้นมากตัวอย่างเช่น ดาต้าเซ็นเตอร์ของ Meta Platforms ในรัฐลุยเซียนา ซึ่งบริษัทคาดว่าจะมีต้นทุนมากกว่า 50,000 ล้านดอลลาร์สหรัฐ หรือประมาณ 1.65 ล้านล้านบาทภายในศูนย์เหล่านี้ไม่ได้มีแค่เซิร์ฟเวอร์จำนวนมหาศาล แต่ยังมีระบบไฟฟ้า ระบบสำรองไฟ ระบบระบายความร้อน และโครงสร้างพื้นฐานที่มีมูลค่าสูงมาก

ปัญหาคือ บริษัทประกันเองก็ไม่สามารถรับความเสี่ยงทั้งหมดไว้เพียงรายเดียวได้ S&P Global ระบุว่า บริษัทประกันรายใหญ่บางแห่งอาจยอมรับความเสี่ยงในระดับหลักพันล้านดอลลาร์ต้นๆ ต่อดาต้าเซ็นเตอร์หนึ่งแห่ง แต่ไม่มีบริษัทประกันรายใดที่สามารถรับความเสี่ยงทั้งหมดของโครงการขนาดใหญ่เพียงลำพัง นี่จึงทำให้บริษัทประกันและนายหน้าประกันภัยต้องพัฒนารูปแบบใหม่ๆ รวมถึงการดึงเงินทุนจากภายนอกเข้ามาช่วยรับความเสี่ยง

แต่ในอีกด้านหนึ่ง ตลาดนี้ก็ถือเป็นโจทย์ใหญ่ เพราะดาต้าเซ็นเตอร์มีความเสี่ยงหลากหลายมาก ตั้งแต่ช่วงก่อสร้างไปจนถึงช่วงเปิดดำเนินงานทั้งสภาพอากาศสุดขั้ว ไฟฟ้าดับ ระบบไอทีล่ม ไฟไหม้ น้ำท่วม ไปจนถึงภัยก่อการร้ายและหนึ่งในความเสี่ยงที่น่ากังวลคือ “การกระจุกตัวของดาต้าเซ็นเตอร์”ตัวอย่างชัดเจนคือพื้นที่ Data Center Alley ในรัฐเวอร์จิเนียของสหรัฐฯ ซึ่งมีดาต้าเซ็นเตอร์จำนวนมากตั้งอยู่ในพื้นที่ใกล้เคียงกันนั่นหมายความว่า หากเกิดภัยพิบัติขนาดใหญ่ขึ้นเพียงครั้งเดียว เช่น พายุทอร์นาโด ก็อาจสร้างความเสียหายให้กับดาต้าเซ็นเตอร์หลายแห่งพร้อมกัน และทำให้บริษัทประกันต้องจ่ายค่าสินไหมจำนวนมหาศาลในเวลาเดียวกัน

ข้อมูลของ Swiss Re ยังระบุด้วยว่า ดาต้าเซ็นเตอร์ในสหรัฐฯ มากกว่า 1 ใน 3 หรือประมาณ 40% ตั้งอยู่ในพื้นที่ที่มีความเสี่ยงจากทอร์นาโด ขณะที่มากกว่า 1 ใน 4 หรือ 25% อยู่ในพื้นที่ที่มีความเสี่ยงจากพายุลูกเห็บขนาดใหญ่  และหลายพื้นที่มีความเสี่ยงน้ำท่วมฉับพลันซึ่งคาดการณ์ได้ยาก

ยิ่งไปกว่านั้น ปัญหาของบริษัทประกันคือ ดาต้าเซ็นเตอร์ขนาดใหญ่รุ่นใหม่จำนวนมากยังไม่มีประวัติการเกิดเหตุและข้อมูลการเรียกร้องค่าสินไหมย้อนหลังมากพอเพราะเทคโนโลยีและขนาดของศูนย์เหล่านี้เปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว ทำให้บริษัทประกันไม่สามารถใช้ข้อมูลในอดีตมาคำนวณความเสี่ยงได้เหมือนกับตลาดประกันภัยแบบดั้งเดิมผลที่ตามมาคือ เบี้ยประกันมีแนวโน้มปรับตัวสูงขึ้น เพราะบริษัทประกันต้องตั้งราคาโดยเผื่อความไม่แน่นอนที่ยังประเมินได้ยาก

ขณะเดียวกัน บริษัทเทคโนโลยีเองก็ไม่ได้ต้องการซื้อความคุ้มครองเต็มจำนวนเสมอไปหลายบริษัทเลือกที่จะ “รับความเสี่ยงไว้เอง” หรือ Self-insure บางส่วน โดยเก็บความเสี่ยงก้อนใหญ่ไว้ในงบดุลของบริษัทและตรงนี้เองที่กลายเป็นโอกาสมหาศาลของธุรกิจประกันภัยเพราะหากการลงทุนดาต้าเซ็นเตอร์ยังขยายตัวต่อเนื่อง บริษัทประกันก็จะมีโอกาสเข้ามารับความเสี่ยงบางส่วนที่บริษัทเทคโนโลยีไม่ต้องการแบกไว้ทั้งหมด