"คนที่ดูเข้มแข็งที่สุด" อาจซ่อน"ความแตกสลายไว้ภายในใจ" ความจริงชวนคิดจากจิตแพทย์!

สิ่งที่น่าสนใจคือ ผู้ป่วยโรคซึมเศร้าหรือโรควิตกกังวลจำนวนไม่น้อย ยังคงทำงานได้ เรียนได้ หรือดูแลคนอื่นได้ดี จนคนรอบตัวไม่เชื่อว่าเขากำลังป่วย เพราะการทำหน้าที่ได้ ไม่ได้แปลว่าไม่มีความทุกข์ เช่นเดียวกับนักวิ่งที่ยังวิ่งเข้าเส้นชัยได้ ทั้งที่กล้ามเนื้อกำลังฉีกขาดอยู่ภายใน

ในโลกของภาพยนตร์ เราก็มักเห็นตัวละครลักษณะนี้อยู่บ่อยครั้ง ตัวละครที่ดูสุขุม เย็นชา หรือมีเหตุผลตลอดเวลา หลายครั้งไม่ได้แข็งแรงกว่าคนอื่น แต่เป็นคนที่ฝึกซ่อนความรู้สึกเก่งกว่า จนผู้ชมเองก็เพิ่งเข้าใจ เมื่อเรื่องราวค่อยๆเปิดเผยบาดแผลในอดีตว่าพวกเขาแบกอะไรเอาไว้ตลอดเวลา

น่าเสียดายที่สังคมมักให้รางวัลกับคนที่ เก็บอาการเก่ง จนบางครั้งเราลืมถามว่า การเก็บอาการนั้น ต้องแลกมาด้วยอะไร เพราะสำหรับบางคน การลุกจากเตียง อาบน้ำ แต่งตัว และตอบว่า “ไม่เป็นไร” อาจใช้พลังงานทางใจมากกว่าที่เราจินตนาการหลายเท่า

ดังนั้น หากวันหนึ่งคุณเห็นใครสักคนที่ยังทำงานได้ ยังยิ้มได้ ยังดูนิ่งได้ อย่าเพิ่งรีบสรุปว่าเขาไม่ทุกข์ เพราะบางทีสิ่งที่เราเห็น อาจเป็นเพียงยอดภูเขาน้ำแข็ง ส่วนข้างใต้คือการต่อสู้ที่ไม่มีใครมองเห็น และเขาอาจกำลังใช้พลังทั้งหมดที่มี เพียงเพื่อประคองตัวเองให้ผ่านวันนี้ไปให้ได้

บางครั้ง ความเข้มแข็งที่แท้จริง ไม่ใช่การที่คนๆหนึ่งไม่เคยร้องไห้ แต่คือการที่เขายังเลือกเดินต่อ ทั้งที่ภายในกำลังเหนื่อยจนแทบหมดแรง

และบางครั้ง สิ่งที่ช่วยได้มากที่สุด ก็ไม่ใช่คำแนะนำที่สมบูรณ์แบบ แต่เป็นใครสักคนที่มองเห็นว่า…รอยยิ้มของเขา อาจกำลังซ่อนการต่อสู้อันเงียบงันอยู่ก็ได้

ข้อมูลจาก เพจ คลินิกสุขภาพจิตนายแพทย์เจษฎา https://www.facebook.com/D2JED