รัฐบาลออกมาตรการจูงใจ "เพิ่มเที่ยวบินไทย" เร่งดันสนามบินภูมิภาค กระจายรายได้

2 สิทธิประโยชน์ เปิดทางทั้ง “เส้นทางใหม่-สายการบินใหม่”

มาตรการแบ่งสิทธิประโยชน์ออกเป็น 2 กลุ่ม

1. New Route – เส้นทางบินใหม่

ลดค่าบริการขึ้น-ลง และค่าบริการที่เก็บอากาศยาน 50% เป็นเวลา 1 ปี สำหรับเส้นทางที่ไม่เคยให้บริการมาก่อน หรือเส้นทางที่เคยให้บริการแต่หยุดบินมาแล้วไม่น้อยกว่า 1 ปี

2. New Airline – สายการบินใหม่

ลดค่าบริการในอัตราเดียวกัน 50% เป็นเวลา 6 เดือน สำหรับสายการบินที่ไม่เคยให้บริการ ณ ท่าอากาศยานนั้น หรือเคยให้บริการแต่หยุดบินมาแล้วไม่น้อยกว่า 1 ปี โดยครอบคลุมทั้งเที่ยวบินภายในประเทศและระหว่างประเทศ ณ ท่าอากาศยานที่อยู่ในสังกัดกรมท่าอากาศยาน

ปี 2568 มีสายการบินขอใช้สิทธิแล้ว 8 เส้นทาง

รัฐบาลระบุว่า มาตรการส่งเสริมเส้นทางบินที่ผ่านมาได้รับความสนใจจากสายการบินอย่างต่อเนื่อง โดยในปี 2568 มีการขอใช้สิทธิ New Route จำนวน 6 เส้นทาง ได้แก่ อุดรธานี–อู่ตะเภา, บุรีรัมย์–กรุงเทพฯ, นราธิวาส–กรุงเทพฯ, นครศรีธรรมราช–กรุงเทพฯ, เบตง–หาดใหญ่ และสุราษฎร์ธานี–หาดใหญ่

นอกจากนี้ ยังมี New Airline ขอใช้สิทธิในเส้นทางนครศรีธรรมราช–กรุงเทพฯ และนครพนม–ดอนเมือง สะท้อนว่าการลดต้นทุนด้านค่าบริการสนามบินสามารถช่วยจูงใจให้สายการบินขยายเครือข่ายเข้าสู่เมืองรองและภูมิภาคได้มากขึ้น

เป้าหมายไม่ใช่แค่เพิ่มเที่ยวบิน แต่ต้องเพิ่มโอกาสให้คนในพื้นที่

รัฐบาลมองว่า ประโยชน์ของมาตรการไม่ได้จำกัดอยู่ที่การช่วยลดต้นทุนให้สายการบิน แต่ต้องการให้ผลลัพธ์กลับมาถึงประชาชนโดยตรง

เมื่อมีสายการบินและเส้นทางเพิ่มขึ้น ประชาชนจะมีทางเลือกในการเดินทางมากขึ้น ทั้งเรื่องเส้นทาง ราคา และคุณภาพการให้บริการ ขณะเดียวกันยังช่วยเพิ่มการแข่งขัน โดยเฉพาะเส้นทางที่มีผู้ให้บริการเพียงรายเดียว

ที่สำคัญ การเดินทางที่สะดวกขึ้นสามารถต่อยอดไปถึงภาคการท่องเที่ยว การค้า และการลงทุน เพราะนักท่องเที่ยวสามารถเดินทางเข้าสู่เมืองรองได้ง่ายขึ้น ผู้ประกอบการในพื้นที่สามารถเข้าถึงตลาดใหม่ และรายได้จากการเดินทางมีโอกาสกระจายเข้าสู่ธุรกิจและชุมชนท้องถิ่นมากขึ้น

ใช้สนามบินภูมิภาคเป็นเครื่องยนต์เศรษฐกิจ

รัฐบาลคาดหวังว่า การต่อยอดมาตรการ “New Route – New Airline” ในปี 2569 จะช่วยดึงดูดทั้งสายการบินไทยและต่างประเทศให้เข้ามาเปิดเส้นทางใหม่ในท่าอากาศยานภูมิภาคมากขึ้น

โจทย์สำคัญจึงไม่ใช่เพียงการทำให้คนเดินทางได้สะดวกกว่าเดิม แต่คือการทำให้ สนามบินกลายเป็นประตูเชื่อมโอกาสทางเศรษฐกิจ จากเมืองหลักไปสู่ภูมิภาค ตั้งแต่การท่องเที่ยว การค้าขาย การลงทุน ไปจนถึงการสร้างรายได้ให้กับผู้ประกอบการและชุมชน

ภายใต้แนวคิด “Airport for Regional Development” รัฐบาลจึงต้องการใช้โครงสร้างพื้นฐานด้านการบินเป็นหนึ่งในเครื่องมือกระจายโอกาสทางเศรษฐกิจ ให้การเติบโตไม่ได้กระจุกตัวอยู่เฉพาะเมืองใหญ่ แต่เดินทางไปพร้อมกับเที่ยวบินถึงภูมิภาคทั่วประเทศ