"หุ่นยนต์" เก่งโชว์ แต่ยังไม่พร้อม ทำงานสารพัด

อย่างไรก็ตาม ความสามารถเหล่านี้ยังไม่ได้หมายความว่า หุ่นยนต์หนึ่งตัวจะสามารถเปลี่ยนจากงานหนึ่งไปสู่อีกงานหนึ่งได้ทันที โดยไม่ต้องตั้งโปรแกรมหรือควบคุมเพิ่มเติม หุ่นยนต์ Neo ของบริษัท 1X ซึ่งเคยถูกนำเสนอว่าเป็นหุ่นยนต์สำหรับผู้บริโภคที่พร้อมใช้งานในบ้าน ก็ยังต้องอาศัยมนุษย์ควบคุมอยู่เบื้องหลังการสาธิต

แม้ข้อจำกัดยังมีอยู่ แต่ปัญญาประดิษฐ์กำลังเร่งการพัฒนาหุ่นยนต์อย่างมาก โดยเฉพาะระบบที่เรียกว่า Vision-Language-Action หรือ VLA ซึ่งช่วยให้หุ่นยนต์เชื่อมโยงคำสั่งภาษามนุษย์เข้ากับภาพจากกล้อง และตัดสินใจว่าจะต้องเคลื่อนไหวอย่างไร

อีกเทคโนโลยีสำคัญคือ World Model หรือแบบจำลองโลก ซึ่งเรียนรู้จากภาพและวิดีโอจำนวนมหาศาล เพื่อคาดการณ์ว่าวัตถุและสภาพแวดล้อมจะเปลี่ยนแปลงอย่างไรเมื่อหุ่นยนต์ลงมือกระทำ

อุปสรรคสำคัญยังอยู่ที่มือและประสาทสัมผัส แม้ปัจจุบันหุ่นยนต์จะสามารถหยิบจับวัตถุอย่างนุ่มนวล และเซนเซอร์บางชนิดแยกแยะการสัมผัสผิวมนุษย์ได้แล้ว แต่การนำไปใช้งานจริงในพื้นที่ที่มีผู้คน ยังต้องผ่านมาตรฐานความปลอดภัยระดับสูง

ปัญหาคือระบบ AI เหล่านี้อาจให้ผลลัพธ์ไม่เหมือนกันในทุกครั้ง และผู้พัฒนาก็ไม่สามารถอธิบายกระบวนการตัดสินใจทั้งหมดได้ ทำให้ยากต่อการคาดการณ์และควบคุมความผิดพลาด ซึ่งต่างจากแชตบอต เพราะความผิดพลาดของหุ่นยนต์ในโลกจริงอาจสร้างความเสียหายต่อทรัพย์สินหรือทำให้ผู้ใช้งานได้รับบาดเจ็บ

ภาคธุรกิจจึงยังนำหุ่นยนต์ฮิวแมนนอยด์ไปทดลองใช้งานในวงจำกัด เช่น Atlas ของ Boston Dynamics ในเครือฮุนได และ AEON ของ Hexagon Robotics ที่พื้นที่ปฏิบัติงานของบีเอ็มดับเบิลยู แต่ยังไม่ถือเป็นผลิตภัณฑ์ที่พร้อมทำงานอย่างอิสระในวงกว้าง

ผู้เชี่ยวชาญประเมินว่า หุ่นยนต์อเนกประสงค์ที่สามารถทำงานได้แทบทุกอย่างยังต้องใช้เวลาอีกหลายปี โดยโจทย์ใหญ่ไม่ใช่เพียงการทำให้หุ่นยนต์เคลื่อนไหวได้ แต่ต้องทำให้หุ่นยนต์ทำงานได้อย่างสม่ำเสมอ คาดการณ์ได้ และปลอดภัยเพียงพอสำหรับการอยู่ร่วมกับมนุษย์