“บอลลูนยักษ์” พาจรวดท่องอวกาศ ทางเลือกใหม่สู่ชั้นบรรยากาศแบบต้นทุนต่ำ

ผสมผสานระหว่างจรวดและบอลลูนอวกาศ

บริษัทใช้วิธีที่เรียกว่า ร็อคคูน (Rockoon) ซึ่งเป็นการผสมผสานคำระหว่าง ร็อกเกต (Rocket) หรือจรวด และบอลลูน (Balloon) โดยใช้บอลลูนยักษ์ยกจรวดขึ้นไปที่ความสูงราว 35 กิโลเมตร หรือบริเวณชั้นสตราโทสเฟียร์ ก่อนจะทำการจุดชนวนยิงจรวดต่อ เพื่อส่งดาวเทียมขนาดเล็กเข้าสู่วงโคจรต่ำของโลก (LEO) ที่ระดับความสูง 200 ถึง 1,000 กิโลเมตร 

บอลลูนดังกล่าว มีข้อดีคือรองรับน้ำหนักได้ตั้งแต่ไม่กี่กิโลกรัม ไปจนถึงหลายตัน หรือบริษัทยกตัวอย่างว่าสามารถแบกรถยนต์ทั้งคันขึ้นไปได้ ระบบนี้ถูกนำมาใช้ในบริการ การทดสอบในอวกาศใกล้โลก (Near Space Testing) หรือการทดสอบอุปกรณ์และดาวเทียมในสภาวะเสมือนอวกาศจริง ที่พบในบริเวณวงโคจรต่ำของโลก มีแรงดันเกือบสูญญากาศ รังสี UV สูง ซึ่งเป็นทางเลือกที่ประหยัดต้นทุนกว่าการทดสอบในวงโคจร

โครงการใหญ่อย่าง HAPS ก็ใช้วิธีการนี้

ระบบเดียวกันนี้ ยังได้เอาไปใช้กับโครงการใหญ่อย่าง แฮปส์ (HAPS - High Altitude Pseudo Satellite) หรือแพลตฟอร์มดาวเทียมเสมือนระดับสูง ที่ลอยตัวเหนือพื้นโลกที่ระดับ 18 กิโลเมตร เพื่อปิดจุดโหว่ของทั้งดาวเทียมและโดรน เช่น เมฆปกคลุม และความถี่ในการโคจรซ้ำ

โดยบอลลูนจะสามารถลอยลำค้างฟ้า เพื่อบันทึกวิดีโอความละเอียดสูงแบบเรียลไทม์ในพื้นที่เฉพาะ ซึ่งข้อดีคือทำได้นานกว่าดาวเทียมที่บินผ่านไปอย่างรวดเร็ว และครอบคลุมพื้นที่ได้กว้างกว่าโดรนที่บินระดับต่ำ 

ปัจจุบันแพลตฟอร์ม แฮปส์ (HAPS) กำลังได้รับการปรับแต่งให้เหมาะสมกับการใช้งานในสถาบันและด้านการป้องกันประเทศ เช่น การเฝ้าระวังทางทะเล การสื่อสารโทรคมนาคมฉุกเฉิน และเครือข่ายสำรอง