โลกร้อนแถมโหดร้าย บีบ “เพนกวิน” ต้องปรับตัว เปลี่ยนอาหารเพื่อความอยู่รอด

นักวิจัยได้เก็บตัวอย่างมูลของเพนกวินเพื่อวิเคราะห์องค์ประกอบทางเคมีและพบว่า มูลของเพนกวินมีส่วนประกอบของเปลือกของสัตว์ทะเลขนาดเล็กอย่าง “คริลล์” หรือสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังจำพวกกุ้งเคย เปลือกนอกของคริลล์มีสีชมพู แต่เมื่อเพนกวินย่อยไม่หมดทำให้มูลของพวกมันมีสีชมพูอมแดง

โดยปกติแล้วเพนกวินมักจะกินสัตว์ทะเลขนาดเล็กจำพวกปลา กุ้ง และตัวอ่อนลูกปูเป็นหลัก แต่เมื่อปริมาณน้ำแข็งทะเลลดลงพวกมันจำเป็นต้องพึ่งพา “คริลล์” หรือกุ้งเคยมากขึ้น ทำให้มูลของพวกมันมีสีที่เปลี่ยนไป ซึ่งสะท้อนถึงความสมดุลของระบบนิเวศและแหล่งอาหารในทะเลใต้ที่ไม่เหมือนเดิม

นักวิจัยอธิบายว่า น้ำแข็งทะเลเป็นส่วนหนึ่งของระบบนิเวศและเป็นพื้นฐานของห่วงโซ่อาหารในทะเล แต่เมื่อสภาพน้ำแข็งเปลี่ยนแปลงไป น้ำแข็งทะเลลดลงซึ่งหมายถึงปริมาณปลาที่เป็นแหล่งอาหารของเพนกวินลดลงตามไปด้วย นอกจากการแย่งชิงแหล่งอาหารกันเองแล้ว พวกมันยังต้องแย่งชิงปลาจากสัตว์ทะเลชนิดอื่นๆ รวมถึงมนุษย์ ส่งผลให้เพนกวินต้องปรับเปลี่ยนอาหารเพื่อความอยู่รอด

แม้ว่าพวกมันจะพึ่งพาสัตว์ทะเลขนาดเล็กอย่าง “คริลล์” อยู่แล้ว แต่การเปลี่ยนแปลงของระบบนิเวศอาจทำให้พวกมันหาปลาได้น้อยลง ซึ่งมีความสำคัญต่อประชากรเพนกวิน เนื่องจากลูกนกเพนกวินที่กินปลาเป็นอาหารมักมีน้ำหนักและสมบูรณ์ว่าลูกเพนกวินที่กินคริลล์เป็นอาหารหลัก และลูกเพนกวินที่มีน้ำหนักเยอะมักจะมีแนวโน้มรอดชีวิตจนโตเต็มวัยได้มากกว่าเพนกวินที่น้ำหนักน้อยและอ่อนแอ

ขณะเดียวกันเพนกินเจนทูก็กำลังขยายพันธุ์และกระจายตัวจากเขตกึ่งแอนตาร์กติกาลงมาทางใต้หนีสภาพอากาศที่อบอุ่น ซึ่งหมายถึงจำนวนผู้ล่าที่เพิ่มขึ้น แต่แหล่งอาหารกลับมีน้อยลงจนอาจเพิ่มแรงกดดันด้านอาหารในระบบห่วงโซ่

ข้อมูลจากงานวิจัยระบุว่า นับตั้งแต่ทศวรรษที่ 2010 ปริมาณน้ำแข็งทะเลรอบทวีปแอนตาร์กติกาลดลงอย่างรวดเร็ว และมีหลายปีที่ปริมาณน้ำแข็งทำสถิติต่ำสุดในประวัติศาสตร์ การศึกษาครั้งนี้จึงไม่เพียงสะท้อนถึงการเปลี่ยนแปลงอาหารของเพนกวินเท่านั้น แต่ยังแสดงให้เห็นถึงความเชื่อมโยงระหว่างวิกฤตการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศกับห่วงโซ่อาหารในมหาสมุทร รวมถึงการอยู่รอดของสิ่งมีชีวิตและระบบนิเวศตามธรรมชาติที่กำลังเปลี่ยนแปลงไปอีกด้วย