“อาร์กติก” ส่งสัญญาณวิกฤต น้ำแข็งทะเลกลับมาละลายหนัก หลังเคยชะลอไป 20 ปี!

นักวิจัยอธิบายในขณะนั้นว่า ความแปรปรวนตามธรรมชาติของกระแสน้ำในมหาสมุทรอาจช่วยชะลอการละลายของน้ำแข็ง โดยช่วยพาความเย็นเข้าสู่บริเวณอาร์กติกและลดผลกระทบจากอุณหภูมิโลกที่เพิ่มสูงขึ้น อย่างไรก็ตาม พวกเขาได้เตือนไว้ตั้งแต่แรกว่า การชะลอตัวดังกล่าวไม่น่าจะคงอยู่ถาวร และคาดว่าการละลายจะกลับมาเร่งตัวอีกครั้งภายใน 5-10 ปี

แต่ผลการศึกษาฉบับใหม่พบว่า การคาดการณ์นั้นเกิดขึ้นเร็วกว่าที่คาดไว้ เพียง 2 ปีหลังจากรายงานฉบับก่อน นักวิจัยใช้ข้อมูลดาวเทียมล่าสุดวิเคราะห์พื้นที่ปกคลุมน้ำแข็งทะเล และสรุปได้ว่า การชะลอตัวที่พบในช่วงปี 2548-2567 เป็นเพียง "การชะลอตัวชั่วคราว" ไม่ใช่สัญญาณว่าการสูญเสียน้ำแข็งได้หยุดลง

ดร.ดูโอ ชาน (Dr. Duo Chan) หัวหน้าคณะวิจัยจากคณะวิทยาศาสตร์มหาสมุทรและโลก มหาวิทยาลัยเซาแธมป์ตัน ประเทศอังกฤษ กล่าวว่า สิ่งที่เคยดูเหมือนการหยุดชะงักของการละลายในช่วงต้นทศวรรษ 2020 แท้จริงแล้วเป็นเพียงช่วงพักสั้น ๆ ท่ามกลางแนวโน้มการลดลงของน้ำแข็งทะเลในระยะยาว

นับตั้งแต่เริ่มมีการบันทึกข้อมูลด้วยดาวเทียมในปี 2522 พื้นที่น้ำแข็งทะเลอาร์กติกในเดือนกันยายน ซึ่งเป็นช่วงที่มีพื้นที่น้ำแข็งน้อยที่สุดของปี ลดลงแล้วประมาณ 50% เมื่อเทียบกับช่วงเริ่มต้นการบันทึกข้อมูล สะท้อนผลกระทบจากภาวะโลกร้อนที่เกิดขึ้นต่อเนื่องตลอดหลายทศวรรษ

ดร.อเลสซานโดร ซิลวาโน (Dr. Alessandro Silvano) ผู้ร่วมวิจัยจากมหาวิทยาลัยเซาแธมป์ตัน กล่าวว่า แม้การลดลงของน้ำแข็งทะเลในปี 2568 จะถือว่ารุนแรงผิดปกติ แต่ก็ยังสอดคล้องกับสิ่งที่สามารถเกิดขึ้นได้ภายใต้สภาพภูมิอากาศที่อาร์กติกกำลังอุ่นขึ้นอย่างต่อเนื่อง

นักวิจัยอธิบายเพิ่มเติมว่า น้ำแข็งทะเลในช่วงฤดูหนาวทำหน้าที่เสมือนฉนวนกั้นระหว่างมหาสมุทรอาร์กติกที่ยังคงกักเก็บความร้อน กับบรรยากาศที่หนาวเย็นเหนือพื้นผิว เมื่อพื้นที่น้ำแข็งลดลง ความร้อนและความชื้นจากมหาสมุทรจะถูกปลดปล่อยสู่บรรยากาศมากขึ้น ส่งผลต่อรูปแบบความกดอากาศ การก่อตัวของพายุ และการไหลเวียนของบรรยากาศในระดับใหญ่ ซึ่งอาจส่งผลกระทบต่อสภาพอากาศในพื้นที่ละติจูดต่ำลงมาทางตอนใต้ของโลก

ดร.ชาน ระบุว่า ผลการศึกษาครั้งนี้เป็นสัญญาณเตือนสำคัญถึงวิกฤตสภาพภูมิอากาศที่ยังดำเนินต่อไป พร้อมย้ำว่า แม้จะมีช่วงเวลาที่การสูญเสียน้ำแข็งดูเหมือนชะลอตัวลง แต่ก็ไม่ควรตีความว่าแนวโน้มการละลายได้สิ้นสุดลงแล้ว

"การฟื้นตัวในระยะสั้นอาจทำให้แนวโน้มระยะยาวของการสูญเสียน้ำแข็งทะเลอาร์กติกดูไม่ชัดเจน แต่ระดับน้ำแข็งทะเลที่ต่ำผิดปกติในช่วงฤดูหนาวของปี 2568 และ 2569 แสดงให้เห็นอย่างชัดเจนว่า การสูญเสียน้ำแข็งในอาร์กติกยังคงดำเนินต่อไป ภายใต้โลกที่กำลังร้อนขึ้น" ดร.ชาน กล่าว

ผลการศึกษาครั้งนี้ตอกย้ำว่า แม้ธรรมชาติจะมีความผันผวนในระยะสั้น แต่แนวโน้มระยะยาวของอาร์กติกยังคงมุ่งไปสู่การสูญเสียน้ำแข็งอย่างต่อเนื่อง ซึ่งไม่เพียงส่งผลต่อระบบนิเวศในขั้วโลกเหนือเท่านั้น แต่ยังอาจส่งผลกระทบต่อสภาพอากาศและเหตุการณ์สภาพอากาศสุดขั้วในหลายภูมิภาคทั่วโลกในอนาคตอีกด้วย