ทำไมเยอรมนีจึงเรียกผู้นำประเทศว่า Chancellor แทนที่จะเป็นนายกรัฐมนตรีหรือประธานาธิบดี

ในปี 1871 สมาพันธรัฐเยอรมันเหนือได้กลายเป็นจักรวรรดิเยอรมัน ตำแหน่งจึงเปลี่ยนเป็นนายกรัฐมนตรีแห่งจักรวรรดิ (Reichskanzler) ตำแหน่งนี้ยังคงใช้ต่อมาในสมัยสาธารณรัฐไวมาร์ ซึ่งเป็นรัฐบาลประชาธิปไตยแห่งแรกของเยอรมนีหลังสงครามโลกครั้งที่ 1

ในสมัยนาซีเยอรมนี บทบาทของนายกรัฐมนตรีแห่งจักรวรรดิถูกรวมเข้ากับบทบาทของประธานาธิบดี อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ ดำรงทั้งสองตำแหน่ง กลายเป็น Führer und Reichskanzler (ผู้นำและนายกรัฐมนตรีแห่งไรช์)

หลังสงครามโลกครั้งที่สอง ในปี 1949 รัฐธรรมนูญฉบับใหม่ของเยอรมนี หรือที่เรียกว่าเบสิคลอว์ ได้นำตำแหน่ง Bundeskanzler กลับมาใช้อีกครั้ง คราวนี้ นายกรัฐมนตรีมีอำนาจมากกว่าเดิม เยอรมนีจึงมักถูกเรียกว่า “ประชาธิปไตยแบบนายกรัฐมนตรี” เพราะนายกรัฐมนตรีมีบทบาทนำที่แข็งแกร่งมาก

เยอรมนีตะวันออก ช่วงปี 1949-1990 ไม่มีตำแหน่งนายกรัฐมนตรี หัวหน้าฝ่ายบริหารเรียกว่า รัฐมนตรีว่าการ หรือประธานสภาคณะรัฐมนตรี

แต่จริง ๆ เยอรมนีก็มีตำแหน่งประธานาธิบดีเหมือนกัน แต่หน้าที่การทำงานแตกต่างกัน หากให้เปรียบเทียบก็เหมือนกษัตริย์ของอังกฤษ กับนายกรัฐมนตรีของอังกฤษ

ประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐเยอรมนี (Bundespraesident der Bundesrepublik Deutschland) โดยพื้นฐานแล้วเป็นประมุขแห่งรัฐในเชิงพิธีการ ทำหน้าที่เป็นตัวแทนประเทศในงานนิทรรศการ งานกีฬาและศิลปะ งานพิธีเปิด งานพาเหรด และงานศพสำคัญ ๆ ท่านทำพิธีตัดริบบิ้น วางศิลาฤกษ์ และตั้งชื่อเรือ และเป็นตัวแทนประเทศในเรื่องระหว่างประเทศ มีหน้าที่ลงนามในร่างกฎหมายที่รัฐบาลผสมร่างขึ้น และแต่งตั้งรัฐมนตรีตามที่นายกรัฐมนตรีต้องการ แต่ไม่มีอำนาจทางการเมืองที่แท้จริง และมาจากการเลือกตั้งของสมัชชาแห่งสหพันธรัฐ

นายกรัฐมนตรี (Chancellor หรือ Bundeskanzler) ของเยอรมนี เป็นผู้บริหารสูงสุดของประเทศโดยพฤตินัยและเป็นหัวหน้าของรัฐบาลอย่างแท้จริง นายกรัฐมนตรีได้รับการเลือกตั้งโดยรัฐสภาหลังจากที่ประธานาธิบดีเสนอชื่อแล้ว เขายังเป็นผู้กำหนดผู้ที่จะดำรงตำแหน่งในคณะรัฐมนตรี กำหนดจำนวนรัฐมนตรี และกำหนดขอบเขตหน้าที่ สรุปคือนายกรัฐมนตรีหรือ Chancellor ของเยอรมนีจะรับผิดชอบนโยบายของรัฐบาลทั้งหมด