ทำไมไทยต้องทำ FTA กับเปรู? เปิดตลาดใหม่สู่ลาตินอเมริกา

การลงนามความตกลงการค้าเสรี (FTA) ระหว่างไทยกับเปรู เมื่อวันที่ 19 พฤศจิกายน 2569 ถือเป็นอีกก้าวสำคัญของรัฐบาลในการขยายตลาดส่งออกไปยังภูมิภาคลาตินอเมริกา ท่ามกลางความไม่แน่นอนของเศรษฐกิจโลก โดยเฉพาะการแข่งขันทางการค้าและการเปลี่ยนแปลงนโยบายภาษีของประเทศเศรษฐกิจขนาดใหญ่ ซึ่งทำให้การกระจายตลาดส่งออกกลายเป็นแนวทางสำคัญในการรักษาความสามารถในการแข่งขันของสินค้าไทย
คำถามสำคัญคือ เหตุใดประเทศไทยจึงเลือกเปรูเป็นหนึ่งในประเทศคู่ค้าที่ต้องการกระชับความสัมพันธ์ทางเศรษฐกิจ ทั้งที่อยู่ห่างจากไทยหลายพันกิโลเมตร และความตกลงครั้งนี้จะช่วยเพิ่มโอกาสให้ผู้ประกอบการไทยได้อย่างไร โดยเฉพาะอุตสาหกรรมรถยนต์ ชิ้นส่วนยานยนต์ ยางรถยนต์ และสินค้าเกษตรแปรรูป ซึ่งรัฐบาลระบุว่าเป็นกลุ่มสินค้าที่มีศักยภาพในการขยายตลาด
ทำไมไทยต้องเลือกเปรูเป็นประตูการค้าสู่ลาตินอเมริกา?
เปรูเป็นประเทศที่ตั้งอยู่ทางฝั่งตะวันตกของทวีปอเมริกาใต้ มีชายฝั่งติดมหาสมุทรแปซิฟิก และมีความเชื่อมโยงทางการค้ากับประเทศต่าง ๆ ในภูมิภาค ทำให้มีความสำคัญต่อการขยายเครือข่ายธุรกิจระหว่างเอเชียกับลาตินอเมริกา
แม้เปรูจะไม่ใช่ตลาดส่งออกหลักของไทยเมื่อเทียบกับจีน สหรัฐอเมริกา หรือญี่ปุ่น แต่การสร้างความร่วมมือกับเปรูช่วยเพิ่มทางเลือกให้ผู้ประกอบการไทยในการเข้าถึงตลาดใหม่ และลดความเสี่ยงจากการพึ่งพาประเทศคู่ค้ารายใหญ่เพียงไม่กี่แห่ง
นอกจากนี้ เปรูยังเป็นสมาชิกของกลุ่มพันธมิตรแปซิฟิก (Pacific Alliance) ซึ่งประกอบด้วยชิลี โคลอมเบีย เม็กซิโก และเปรู โดยมีเป้าหมายส่งเสริมการค้าและการลงทุนระหว่างประเทศสมาชิก
การมีความตกลงการค้าเสรีกับเปรูจึงอาจช่วยให้ภาคธุรกิจไทยสร้างเครือข่ายคู่ค้าและศึกษาความต้องการของผู้บริโภคในภูมิภาคได้มากขึ้น อย่างไรก็ตาม สิทธิประโยชน์ทางภาษีภายใต้ FTA ไทย–เปรูจะใช้ตามเงื่อนไขของความตกลงระหว่างสองประเทศ ไม่ได้ครอบคลุมประเทศอื่นในลาตินอเมริกาโดยอัตโนมัติ
FTA ไทย–เปรู ช่วยลดต้นทุนการค้าได้อย่างไร?
ความตกลงการค้าเสรี หรือ Free Trade Agreement เป็นกลไกที่ประเทศคู่ค้าตกลงลดอุปสรรคทางการค้าระหว่างกัน โดยเฉพาะภาษีศุลกากร รวมถึงการกำหนดกฎเกณฑ์ที่ช่วยอำนวยความสะดวกในการนำเข้าและส่งออกสินค้า
สำหรับผู้ประกอบการไทย หากสินค้าส่งออกได้รับสิทธิประโยชน์ทางภาษีตามความตกลง ก็อาจช่วยลดต้นทุนการนำเข้าของคู่ค้าในเปรู ทำให้สินค้าไทยมีโอกาสแข่งขันด้านราคาได้มากขึ้นเมื่อเทียบกับสินค้าจากประเทศที่ไม่ได้รับสิทธิประโยชน์ในระดับเดียวกัน
อย่างไรก็ตาม การลงนาม FTA ไม่ได้หมายความว่าสินค้าทุกประเภทจะได้รับการยกเว้นภาษีทันที เพราะต้องพิจารณารายละเอียดการลดภาษีของสินค้าแต่ละรายการ ระยะเวลาการปรับลดภาษี และกฎว่าด้วยถิ่นกำเนิดสินค้า รวมถึงวันที่ความตกลงมีผลบังคับใช้
ประโยชน์อีกด้านหนึ่งคือการสร้างความชัดเจนด้านกฎระเบียบทางการค้า ซึ่งช่วยให้ผู้ประกอบการสามารถวางแผนธุรกิจและการลงทุนระยะยาวได้ดีขึ้น
สรุปข่าว
การลงนามความตกลงการค้าเสรี (FTA) ระหว่างไทยกับเปรู เมื่อวันที่ 19 พฤศจิกายน 2569 ถือเป็นอีกก้าวสำคัญของรัฐบาลในการขยายตลาดส่งออกไปยังภูมิภาคลาตินอเมริกา ท่ามกลางความไม่แน่นอนของเศรษฐกิจโลก โดยเฉพาะการแข่งขันทางการค้าและการเปลี่ยนแปลงนโยบายภาษีของประเทศเศรษฐกิจขนาดใหญ่ ซึ่งทำให้การกระจายตลาดส่งออกกลายเป็นแนวทางสำคัญในการรักษาความสามารถในการแข่งขันของสินค้าไทย
คำถามสำคัญคือ เหตุใดประเทศไทยจึงเลือกเปรูเป็นหนึ่งในประเทศคู่ค้าที่ต้องการกระชับความสัมพันธ์ทางเศรษฐกิจ ทั้งที่อยู่ห่างจากไทยหลายพันกิโลเมตร และความตกลงครั้งนี้จะช่วยเพิ่มโอกาสให้ผู้ประกอบการไทยได้อย่างไร โดยเฉพาะอุตสาหกรรมรถยนต์ ชิ้นส่วนยานยนต์ ยางรถยนต์ และสินค้าเกษตรแปรรูป ซึ่งรัฐบาลระบุว่าเป็นกลุ่มสินค้าที่มีศักยภาพในการขยายตลาด
ทำไมไทยต้องเลือกเปรูเป็นประตูการค้าสู่ลาตินอเมริกา?
เปรูเป็นประเทศที่ตั้งอยู่ทางฝั่งตะวันตกของทวีปอเมริกาใต้ มีชายฝั่งติดมหาสมุทรแปซิฟิก และมีความเชื่อมโยงทางการค้ากับประเทศต่าง ๆ ในภูมิภาค ทำให้มีความสำคัญต่อการขยายเครือข่ายธุรกิจระหว่างเอเชียกับลาตินอเมริกา
แม้เปรูจะไม่ใช่ตลาดส่งออกหลักของไทยเมื่อเทียบกับจีน สหรัฐอเมริกา หรือญี่ปุ่น แต่การสร้างความร่วมมือกับเปรูช่วยเพิ่มทางเลือกให้ผู้ประกอบการไทยในการเข้าถึงตลาดใหม่ และลดความเสี่ยงจากการพึ่งพาประเทศคู่ค้ารายใหญ่เพียงไม่กี่แห่ง
นอกจากนี้ เปรูยังเป็นสมาชิกของกลุ่มพันธมิตรแปซิฟิก (Pacific Alliance) ซึ่งประกอบด้วยชิลี โคลอมเบีย เม็กซิโก และเปรู โดยมีเป้าหมายส่งเสริมการค้าและการลงทุนระหว่างประเทศสมาชิก
การมีความตกลงการค้าเสรีกับเปรูจึงอาจช่วยให้ภาคธุรกิจไทยสร้างเครือข่ายคู่ค้าและศึกษาความต้องการของผู้บริโภคในภูมิภาคได้มากขึ้น อย่างไรก็ตาม สิทธิประโยชน์ทางภาษีภายใต้ FTA ไทย–เปรูจะใช้ตามเงื่อนไขของความตกลงระหว่างสองประเทศ ไม่ได้ครอบคลุมประเทศอื่นในลาตินอเมริกาโดยอัตโนมัติ
FTA ไทย–เปรู ช่วยลดต้นทุนการค้าได้อย่างไร?
ความตกลงการค้าเสรี หรือ Free Trade Agreement เป็นกลไกที่ประเทศคู่ค้าตกลงลดอุปสรรคทางการค้าระหว่างกัน โดยเฉพาะภาษีศุลกากร รวมถึงการกำหนดกฎเกณฑ์ที่ช่วยอำนวยความสะดวกในการนำเข้าและส่งออกสินค้า
สำหรับผู้ประกอบการไทย หากสินค้าส่งออกได้รับสิทธิประโยชน์ทางภาษีตามความตกลง ก็อาจช่วยลดต้นทุนการนำเข้าของคู่ค้าในเปรู ทำให้สินค้าไทยมีโอกาสแข่งขันด้านราคาได้มากขึ้นเมื่อเทียบกับสินค้าจากประเทศที่ไม่ได้รับสิทธิประโยชน์ในระดับเดียวกัน
อย่างไรก็ตาม การลงนาม FTA ไม่ได้หมายความว่าสินค้าทุกประเภทจะได้รับการยกเว้นภาษีทันที เพราะต้องพิจารณารายละเอียดการลดภาษีของสินค้าแต่ละรายการ ระยะเวลาการปรับลดภาษี และกฎว่าด้วยถิ่นกำเนิดสินค้า รวมถึงวันที่ความตกลงมีผลบังคับใช้
ประโยชน์อีกด้านหนึ่งคือการสร้างความชัดเจนด้านกฎระเบียบทางการค้า ซึ่งช่วยให้ผู้ประกอบการสามารถวางแผนธุรกิจและการลงทุนระยะยาวได้ดีขึ้น
สินค้าไทยกลุ่มไหนมีโอกาสได้รับประโยชน์?
ข้อมูลจากรัฐบาลระบุว่า สินค้าไทยที่มีศักยภาพในการขยายตลาดไปยังเปรูครอบคลุมหลายอุตสาหกรรม โดยเฉพาะรถยนต์และชิ้นส่วนยานยนต์ ซึ่งเป็นหนึ่งในฐานการผลิตสำคัญของประเทศไทย
การขยายตลาดส่งออกไปยังเปรูอาจช่วยเพิ่มช่องทางจำหน่ายให้ผู้ผลิตรถยนต์ โรงงานผลิตชิ้นส่วน และผู้ประกอบการในห่วงโซ่อุปทานยานยนต์ไทย โดยเฉพาะในช่วงที่อุตสาหกรรมยานยนต์ทั่วโลกกำลังเผชิญการเปลี่ยนผ่านด้านเทคโนโลยีและการแข่งขันที่เข้มข้น
อีกกลุ่มหนึ่งคือยางรถยนต์ ซึ่งไทยมีความพร้อมด้านวัตถุดิบและอุตสาหกรรมการผลิต หากสามารถเพิ่มคำสั่งซื้อจากตลาดใหม่ได้ ก็มีโอกาสสนับสนุนกิจกรรมทางเศรษฐกิจในอุตสาหกรรมยางพาราและธุรกิจที่เกี่ยวข้อง
ขณะที่กลุ่มสินค้าเกษตรและอุตสาหกรรมอาหาร ได้แก่ เนื้อปลา สับปะรด และผลไม้แปรรูป ถือเป็นสินค้าที่รัฐบาลต้องการผลักดันให้เข้าถึงผู้บริโภคในตลาดเปรูมากขึ้น รวมถึงผลิตภัณฑ์อาหารเสริมที่มีโอกาสขยายตลาดภายใต้เงื่อนไขมาตรฐานและกฎระเบียบของประเทศปลายทาง
อย่างไรก็ตาม การเพิ่มยอดส่งออกยังขึ้นอยู่กับความต้องการของผู้บริโภค ต้นทุนขนส่ง มาตรฐานสินค้า และความสามารถของผู้ประกอบการไทยในการแข่งขันกับสินค้าจากประเทศอื่น
ทำไมการนำเข้าวัตถุดิบจากเปรูจึงสำคัญต่อไทย?
นอกจากการส่งออกแล้ว FTA ไทย–เปรู ยังมีเป้าหมายเพิ่มโอกาสในการนำเข้าวัตถุดิบที่มีศักยภาพจากเปรู เพื่อสนับสนุนภาคอุตสาหกรรมการผลิตของไทย
การมีแหล่งนำเข้าวัตถุดิบเพิ่มเติมเป็นประโยชน์ต่อการบริหารห่วงโซ่อุปทาน โดยเฉพาะในช่วงที่การค้าโลกมีความผันผวนจากต้นทุนขนส่งและมาตรการทางการค้าระหว่างประเทศ
หากผู้ประกอบการไทยสามารถนำเข้าวัตถุดิบที่มีคุณภาพในต้นทุนที่เหมาะสม ก็อาจช่วยเพิ่มประสิทธิภาพการผลิตและสร้างความยืดหยุ่นในการจัดหาสินค้าให้กับภาคอุตสาหกรรม
อย่างไรก็ตาม ผลประโยชน์ด้านต้นทุนจะต้องพิจารณาร่วมกับอัตราภาษีที่ได้รับสิทธิประโยชน์ ค่าใช้จ่ายด้านโลจิสติกส์ และความต้องการวัตถุดิบของโรงงานในประเทศไทย
ไทย–เปรู ขยายความร่วมมือพลังงานสะอาดและเทคโนโลยี
ความร่วมมือระหว่างไทยกับเปรูไม่ได้จำกัดเฉพาะการค้าสินค้า แต่ยังครอบคลุมการลงทุน พลังงานหมุนเวียน เทคโนโลยี และการพัฒนาที่ยั่งยืน
เมื่อวันที่ 19 พฤศจิกายน 2569 นายอนุทิน ชาญวีรกูล นายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย ได้หารือทวิภาคีกับนางเคโกะ โซฟิอา ฟูจิโมริ ฮิกูจิ ประธานาธิบดีสาธารณรัฐเปรู โดยทั้งสองฝ่ายเห็นพ้องส่งเสริมความร่วมมือด้านพลังงานแสงอาทิตย์ พลังงานน้ำ และพลังงานลม
ความร่วมมือดังกล่าวมีโอกาสนำไปสู่การแลกเปลี่ยนองค์ความรู้และเทคโนโลยีด้านพลังงานสะอาด รวมถึงการสร้างความร่วมมือทางธุรกิจในอุตสาหกรรมที่เกี่ยวข้อง
ขณะเดียวกัน ทั้งสองประเทศยังเตรียมผลักดันแผนงานความร่วมมือเพื่อการพัฒนาระยะ 3 ปี ระหว่าง ค.ศ. 2026–2028 หรือ พ.ศ. 2569–2571 โดยให้ความสำคัญกับด้านสาธารณสุข วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี และการพัฒนาที่ยั่งยืน
นอกจากนี้ ยังมีการหารือถึงความเป็นไปได้ในการเปิดเส้นทางบิน การส่งเสริมการท่องเที่ยว และการต่อยอดความนิยมของดนตรี ภาพยนตร์ และอุตสาหกรรมบันเทิงไทยในเปรู ซึ่งอาจช่วยเพิ่มโอกาสให้ธุรกิจบริการและอุตสาหกรรมสร้างสรรค์ของไทยในอนาคต
ความร่วมมือปราบอาชญากรรมข้ามชาติ เพิ่มความเชื่อมั่นทางเศรษฐกิจ
อีกประเด็นที่ทั้งสองประเทศให้ความสำคัญคือความร่วมมือด้านการปราบปรามอาชญากรรมข้ามชาติ ยาเสพติด และการหลอกลวงออนไลน์
ประธานาธิบดีเปรูแสดงความพร้อมที่จะขยายความร่วมมือกับประเทศไทย รวมถึงให้ความสนใจเรียนรู้ประสบการณ์และเทคโนโลยีของไทย เพื่อนำไปประยุกต์ใช้ในการรับมือกับอาชญากรรมที่มีลักษณะข้ามพรมแดน
ความร่วมมือด้านความมั่นคงดังกล่าวเป็นอีกปัจจัยที่ช่วยสนับสนุนสภาพแวดล้อมในการดำเนินธุรกิจ โดยเฉพาะการสร้างความเชื่อมั่นต่อระบบการค้าและการทำธุรกรรมระหว่างประเทศ
เปิดรายละเอียดการลงนาม FTA ไทย–เปรู 19 พฤศจิกายน 2569
ภายหลังการหารือทวิภาคี นายอนุทิน ชาญวีรกูล นายกรัฐมนตรี และนางเคโกะ โซฟิอา ฟูจิโมริ ฮิกูจิ ประธานาธิบดีเปรู ได้ร่วมเป็นสักขีพยานในพิธีลงนามความตกลงการค้าเสรีระหว่างรัฐบาลแห่งราชอาณาจักรไทยกับรัฐบาลแห่งสาธารณรัฐเปรู ณ ห้อง N502C
ผู้ลงนามฝ่ายไทยคือ นางศุภจี สุธรรมพันธุ์ รองนายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ ส่วนฝ่ายเปรูคือ นายโรเจอร์ส มาร์ติน บาเลนเซีย เอสปีโนซา รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการค้าต่างประเทศและการท่องเที่ยวของเปรู
การลงนามครั้งนี้เกิดขึ้นภายหลังไทยและเปรูครบรอบ 60 ปีความสัมพันธ์ทางการทูตในปี 2568 และเป็นการต่อยอดความร่วมมือด้านเศรษฐกิจระหว่างสองประเทศ
นายเอกภพ เพียรพิเศษ โฆษกประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ระบุว่า รัฐบาลมุ่งใช้ความตกลงดังกล่าวเพิ่มโอกาสในการส่งออกสินค้าไทย สร้างช่องทางธุรกิจใหม่ และสนับสนุนการจ้างงานและรายได้ของประชาชน
FTA ไทย–เปรู จะช่วยเศรษฐกิจไทยได้มากแค่ไหน?
แม้การลงนาม FTA ไทย–เปรู จะเพิ่มโอกาสทางการค้าให้กับประเทศไทย แต่ผลประโยชน์ทางเศรษฐกิจที่เกิดขึ้นจริงยังขึ้นอยู่กับความสามารถในการใช้สิทธิประโยชน์ของภาคธุรกิจ
ประเด็นที่ต้องติดตามหลังจากนี้คือรายละเอียดการลดภาษีสินค้าแต่ละประเภท วันที่ความตกลงมีผลบังคับใช้ และมาตรการสนับสนุนผู้ประกอบการของกระทรวงพาณิชย์ โดยเฉพาะธุรกิจขนาดกลางและขนาดย่อมที่ต้องการขยายตลาดไปยังต่างประเทศ
ขณะเดียวกัน ระยะทางระหว่างไทยกับเปรูยังเป็นปัจจัยสำคัญด้านต้นทุนขนส่งและระยะเวลาการส่งมอบสินค้า ผู้ประกอบการจึงต้องพิจารณาความคุ้มค่าของการส่งออกควบคู่กับสิทธิประโยชน์ทางภาษีที่ได้รับ
สำหรับรัฐบาลไทย การลงนาม FTA กับเปรูเป็นส่วนหนึ่งของนโยบายกระจายตลาดส่งออกและเพิ่มความเชื่อมโยงทางเศรษฐกิจกับภูมิภาคลาตินอเมริกา ซึ่งมีโอกาสช่วยลดความเสี่ยงจากการพึ่งพาตลาดคู่ค้ารายใหญ่ และเพิ่มทางเลือกให้กับผู้ประกอบการไทย
ความสำเร็จของความตกลงครั้งนี้จึงต้องติดตามจากการขยายตัวของมูลค่าการค้า จำนวนผู้ประกอบการที่เข้าสู่ตลาดเปรู และการลงทุนที่เกิดขึ้นจริงในระยะต่อไป เพื่อประเมินว่าโอกาสทางการค้าครั้งใหม่จะสามารถสร้างรายได้และสนับสนุนการเติบโตของเศรษฐกิจไทยได้มากน้อยเพียงใด
บรรณาธิการออนไลน์
