องค์การบริหารการบินและอวกาศแห่งชาติสหรัฐฯ หรือนาซา (NASA) เลือกแนวคิดภารกิจสำรวจหลุมมาริอุส ฮิลส์ (Marius Hills Pit) บนดวงจันทร์ เพื่อศึกษาความเป็นไปได้ของการมีโพรงหรือท่อลาวาขนาดใหญ่ซ่อนอยู่ใต้พื้นผิว โดยนักวิทยาศาสตร์เตรียมใช้เครื่องมือทางธรณีฟิสิกส์ตรวจสอบโครงสร้างใต้ดิน ซึ่งอาจช่วยเปิดเผยประวัติการเกิดภูเขาไฟบนดวงจันทร์ และให้ข้อมูลสำหรับการพัฒนาฐานที่พักของนักบินอวกาศในอนาคต
หลุมมาริอุส ฮิลล์ (Marius Hill Pit) คืออะไร?
หลุมขนาดใหญ่ที่ตั้งตระหง่านอยู่บนพื้นผิวดวงจันทร์ ชื่อว่า หลุมมาริอุส ฮิลล์ (Marius Hill Pit) เชื่อกันว่ามีความลึกถึง 45 เมตร และกว้างถึง 90 เมตร นักวิทยาศาสตร์เชื่อว่าหลุมนี้ เป็นตัวอย่างของช่องแสง (skylight) ซึ่งเป็นเหมือนหลังคาที่พังทลายของท่อลาวาใต้ดิน ทำให้เกิดช่องเปิดเป็นวงกลมบนพื้นดิน
หากช่องแสงนี้เป็นช่องแสงจริง ๆ มันอาจทำให้นักวิทยาศาสตร์ได้เห็นประวัติศาสตร์ทางภูเขาไฟของดวงจันทร์ แต่เหล่านักวิทยาศาสตร์ยังสนใจความเป็นไปได้ในการใช้โพรงใต้ดินเหล่านี้ให้เป็นที่พักพิงสำหรับนักบินอวกาศ หรือแม้กระทั่งเป็นที่ตั้งของฐานบนดวงจันทร์
สรุปข่าว
องค์การบริหารการบินและอวกาศแห่งชาติสหรัฐฯ หรือนาซา (NASA) เลือกแนวคิดภารกิจสำรวจหลุมมาริอุส ฮิลส์ (Marius Hills Pit) บนดวงจันทร์ เพื่อศึกษาความเป็นไปได้ของการมีโพรงหรือท่อลาวาขนาดใหญ่ซ่อนอยู่ใต้พื้นผิว โดยนักวิทยาศาสตร์เตรียมใช้เครื่องมือทางธรณีฟิสิกส์ตรวจสอบโครงสร้างใต้ดิน ซึ่งอาจช่วยเปิดเผยประวัติการเกิดภูเขาไฟบนดวงจันทร์ และให้ข้อมูลสำหรับการพัฒนาฐานที่พักของนักบินอวกาศในอนาคต
หลุมมาริอุส ฮิลล์ (Marius Hill Pit) คืออะไร?
หลุมขนาดใหญ่ที่ตั้งตระหง่านอยู่บนพื้นผิวดวงจันทร์ ชื่อว่า หลุมมาริอุส ฮิลล์ (Marius Hill Pit) เชื่อกันว่ามีความลึกถึง 45 เมตร และกว้างถึง 90 เมตร นักวิทยาศาสตร์เชื่อว่าหลุมนี้ เป็นตัวอย่างของช่องแสง (skylight) ซึ่งเป็นเหมือนหลังคาที่พังทลายของท่อลาวาใต้ดิน ทำให้เกิดช่องเปิดเป็นวงกลมบนพื้นดิน
หากช่องแสงนี้เป็นช่องแสงจริง ๆ มันอาจทำให้นักวิทยาศาสตร์ได้เห็นประวัติศาสตร์ทางภูเขาไฟของดวงจันทร์ แต่เหล่านักวิทยาศาสตร์ยังสนใจความเป็นไปได้ในการใช้โพรงใต้ดินเหล่านี้ให้เป็นที่พักพิงสำหรับนักบินอวกาศ หรือแม้กระทั่งเป็นที่ตั้งของฐานบนดวงจันทร์
การสำรวจหลุม
จนถึงขณะนี้ หลุมนี้ได้รับการสำรวจจากการโคจรรอบเท่านั้น โดยโครงการสำรวจหลุมบนดวงจันทร์มาริอุสด้วยเครื่องมือทางธรณีฟิสิกส์ (Geophysical Instruments for Marius Lunar pit Investigation: GIMLI) มีเป้าหมายที่จะสำรวจบนพื้นดิน
เพื่อตรวจสอบว่าโพรงดังกล่าวเปิดออกสู่ถ้ำขนาดใหญ่กว่าหรือไม่ ทีมนักวิทยาศาสตร์จากสถาบันวิทยาศาสตร์ดาวเคราะห์ (Planetary Science Institute) จะติดตั้งเครื่องมือเฉพาะทางบนยานสำรวจพื้นผิวดวงจันทร์ ไม่ว่าจะเป็นเรดาร์ตรวจจับใต้พื้นดิน (ground penetrating radar) หัววัดคลื่นไหวสะเทือน (seismic probes) รวมถึงเซนเซอร์วัดความเข้มของสนามแรงโน้มถ่วงที่เรียกว่ากราวิมิเตอร์ (gravimeter) เพื่อทำการสำรวจจากบนพื้นผิวดวงจันทร์ นอกจากนี้ ยานสำรวจจะใช้กล้องถ่ายภาพเพื่อบันทึกโครงสร้างส่วนที่เปิดออกของหลุมยุบดังกล่าวอีกด้วย
ตามรายงานของ PSI พื้นที่ใกล้กับหลุมยุบมาริอุส ฮิลส์ มีประวัติการเกิดภูเขาไฟที่ยาวนาน โดยมีชั้นของเรโกไลท์และลาวาไหลปรากฏให้เห็น การศึกษาชั้นเหล่านี้อาจเผยให้เห็นว่าลาวาเคยไหลผ่านดวงจันทร์อย่างไร
แต่โครงสร้างใต้ดินของดวงจันทร์ได้รับความสนใจจากนักวิทยาศาสตร์มากขึ้น เนื่องจากสามารถใช้เป็นที่หลบภัยที่เหมาะสมสำหรับนักบินอวกาศได้ ด้วยชั้นบรรยากาศที่บางเบา พื้นผิวดวงจันทร์จึงถูกรังสีโจมตีอยู่ตลอดเวลา การหาที่หลบภัยใต้ดินจะเป็นเกราะป้องกันรังสีจากดวงอาทิตย์และรังสีคอสมิก และให้สภาพแวดล้อมที่มีอุณหภูมิที่จัดการได้ง่ายกว่า ซึ่งเป็นองค์ประกอบสำคัญหากเราต้องการตั้งฐานปฏิบัติการระยะยาวบนดวงจันทร์
