“Shark 600” เครื่องบินเล็กยุคใหม่ ติดระบบขจัดแรงสะเทือนสุดล้ำ สู้สภาพอากาศแปรปรวน

ดีไซน์สุดล้ำระดับเครื่องบินขับไล่

ชาร์ก แอโร (Shark Aero) ผลิตเครื่องบินรุ่นนี้ขึ้นที่โรงงานในเมืองเซนิตซา (Senica) ประเทศสโลวาเกีย โดยทีมออกแบบเลือกใช้วัสดุผสมประเภทคาร์บอนไฟเบอร์และไฟเบอร์กลาส ประกอบขึ้นรูปแบบแซนด์วิช เพื่อให้ได้โครงสร้างที่แข็งแกร่งแต่มีน้ำหนักเบาที่สุด

รูปลักษณ์ภายนอกโดดเด่นด้วยทรงปีกต่ำ (Low-wing) ฐานล้อแบบสามจุดที่พับเก็บได้ และห้องนักบินแบบสองที่นั่งเรียงต่อกัน ให้ความรู้สึกคล้ายเครื่องบินขับไล่ย่อส่วน หรือเครื่องร่อนสมรรถนะสูง 

หลังคาห้องนักบินแบบโพลีคาร์บอเนตเปิดกว้างให้มุมมองชัดเจน ควบคุมง่ายด้วยคันบังคับแบบ Side-stick พร้อมระบบภายในห้องนักบินที่ออกแบบตามสไตล์เครื่องบินเจ็ท เพื่อลดภาระของนักบินให้เหลือน้อยที่สุด ส่วนเบาะนั่งทำจากโครงคาร์บอนปรับได้รอบทิศทาง หุ้มด้วยหนังเกรดการบิน

มิติและน้ำหนักที่กะทัดรัด

ชาร์ก 600 (Shark 600) มีมิติตัวเครื่องที่คล่องตัวสูง โดยมีความกว้างช่วงปีก 7.9 เมตร ความยาวลำตัว 6.85 เมตร และความสูงที่ 2.5 เมตร พื้นที่ปีกอยู่ที่ 9.5 ตารางเมตร น้ำหนักเครื่องเปล่าประมาณ 350 กิโลกรัม น้ำหนักขึ้นบินสูงสุด (MTOW) 600 กิโลกรัม น้ำหนักบรรทุกใช้งาน (Useable Load) อยู่ที่ 230 - 250 กิโลกรัม

ขุมพลังของเครื่องบิน

ขุมพลังหลักมาจากเครื่องยนต์ Rotax 912 ULS แบบ 4 สูบนอน ให้กำลังสูงสุด 100 แรงม้าที่ 5,800 รอบ/นาที ในช่วงทะยานขึ้น และปรับลดเหลือ 92 แรงม้าสำหรับการบินเดินทางความเร็วสม่ำเสมอ ทำงานร่วมกับสองใบพัดของ Woodcomp 

โดยมีให้เลือกขนาดถังน้ำมันตั้งแต่ 100 ลิตร หรือ 150 ลิตร นอกจากนี้ หากต้องการสมรรถนะขั้นสุด ยังมีรุ่น ชาร์ก 600 T (Shark 600 T)  ที่มาพร้อมเครื่องยนต์เทอร์โบ ให้ความเร็วเดินทางที่สูงขึ้นและทำงานในระยะความสูงมากได้ดีกว่าเดิม

นวัตกรรมสยบหลุมอากาศ (Turbulence Cancellation)

หัวใจสำคัญของความคืบหน้าครั้งล่าสุด คือการติดตั้งเทคโนโลยีตัดแรงสั่นสะเทือน จากบริษัท เทอร์บูแลนซ์ โซลูชัน (Turbulence Solutions) ใช้เวลาริจัยและพัฒนานานถึง 7-8 ปี ก่อนจะได้รับใบรับรองจากทางการออสเตรีย ถือเป็นเครื่องบินระดับเดียวกันรุ่นแรกที่ได้รับอนุญาตให้ใช้ระบบนี้ และปัจจุบันได้เปิดขายเป็นออปชันเสริมส่งตรงจากโรงงาน รวมถึงในรุ่นเทอร์โบด้วย

หลักการทำงานของระบบ จะเริ่มจากการตรวจจับการเคลื่อนที่ของกระแสอากาศในแนวดิ่งที่กำลังจะปะทะปีก จากนั้นคอมพิวเตอร์จะประมวลผลทันทีว่ากระแสลมนั้นจะยกหรือกดตัวเครื่องอย่างไร แล้วจึงส่งสัญญาณไปที่แผ่นสั่งการขนาดเล็ก (Turbulence flaplets) ที่ติดตั้งอยู่บนแผ่นปีกเดิม ให้ขยับสร้างแรงต้านในทิศทางตรงกันข้าม ทำให้แรงกระแทกลดลง

กระบวนการทั้งหมดเกิดขึ้นด้วยความเร็วสูงมากจนสามารถตัดแรงเหวี่ยงในแนวดิ่งได้เกือบทั้งหมด ก่อนที่นักบินหรือผู้โดยสารจะทันรู้สึกตัว โดยบริษัทอ้างว่าจากผลการทดสอบชี้ให้เห็นว่า ระบบนี้ช่วยลดความเค้นจากแรงจี (g-force) จากเดิม ±0.5 g เหลือเพียง 0.1 g เท่านั้น ภายใต้การบินในสภาวะเดียวกัน