SpaceX จับยาน Starship ด้วยแขนกล Mechazilla สำเร็จเป็นครั้งแรก

ความสำเร็จดังกล่าวเกิดขึ้นระหว่างภารกิจทดสอบ Starship เที่ยวบินที่ 15 หรือ Flight 15 ซึ่งเริ่มต้นเมื่อวันที่ 14 พฤศจิกายน 2026 เวลา 05.45 น. ตามเวลาประเทศไทย โดย SpaceX ปล่อยจรวดซูเปอร์เฮฟวี (Super Heavy) Booster 22 พร้อมยาน Starship Ship 42 จากฐานปล่อยสตาร์เบส (Starbase) รัฐเท็กซัส สหรัฐอเมริกา ก่อนแยกขั้นด้วยเทคนิคฮอตสเตจจิง (Hot Staging) ประมาณ 2 นาที 21 วินาทีหลังปล่อย

อย่างไรก็ตาม จรวด Super Heavy Booster 22 ไม่สามารถกลับมาลงจอดบนแขนกล Mechazilla ได้ตามแผน เนื่องจากเกิดข้อผิดพลาดระหว่างกระบวนการเดินทางกลับฐาน ทำให้ต้องเปลี่ยนไปลงจอดบนผิวน้ำทะเลเพื่อความปลอดภัย ขณะที่ยาน Starship Ship 42 ยังคงเดินทางต่อและเข้าสู่วงโคจรรอบโลกได้สำเร็จ

ระหว่างปฏิบัติภารกิจ ยาน Starship ได้ทดสอบการจุดเครื่องยนต์อีกครั้งในอวกาศ และปฏิบัติภารกิจปล่อยดาวเทียม Starlink V3 จำนวน 26 ดวง ก่อนเดินทางต่อในวงโคจรระดับความสูงประมาณ 275 กิโลเมตร โดยใช้เวลาปฏิบัติภารกิจมากกว่า 22 ชั่วโมง และโคจรรอบโลกประมาณ 14 รอบ เพื่อเตรียมเข้าสู่ขั้นตอนสำคัญที่สุดของการทดสอบครั้งนี้

ในช่วงเช้ามืดวันที่ 15 พฤศจิกายน ยาน Starship Ship 42 เริ่มกระบวนการเดินทางกลับโลก ด้วยการจุดเครื่องยนต์เพื่อลดระดับวงโคจร ก่อนเข้าสู่ชั้นบรรยากาศด้วยความเร็วสูง และใช้ระบบควบคุมการบินร่วมกับแผ่นป้องกันความร้อนเพื่อลดความเร็วระหว่างเดินทางกลับ จากนั้นยานเข้าสู่ท่าบินแบบเบลลีฟลอป (Belly Flop) ก่อนพลิกตัวกลับสู่แนวตั้งและจุดเครื่องยนต์เพื่อลดความเร็วในช่วงสุดท้าย

เมื่อยานเคลื่อนเข้าสู่บริเวณหอปล่อยจรวด แขนกล Mechazilla ทั้งสองข้างได้เข้ารับน้ำหนักของยาน Starship Ship 42 และดักจับยานไว้ได้สำเร็จตามแผน นับเป็นครั้งแรกที่ SpaceX สามารถนำยานอวกาศ Starship ซึ่งเดินทางกลับจากวงโคจร มาลงจอดด้วยระบบแขนกลบนหอปล่อยจรวด แทนการลงจอดบนพื้นดินหรือผิวน้ำทะเล

ก่อนหน้านี้ SpaceX เคยประสบความสำเร็จในการใช้แขนกล Mechazilla ดักจับจรวด Super Heavy มาแล้ว แต่การดักจับยาน Starship มีความท้าทายแตกต่างออกไป เนื่องจากยานต้องเดินทางกลับจากวงโคจร ผ่านความร้อนและแรงทางอากาศพลศาสตร์ระหว่างเข้าสู่ชั้นบรรยากาศ ก่อนควบคุมตำแหน่งและความเร็วให้แม่นยำเพียงพอสำหรับการดักจับด้วยแขนกล

ความสำเร็จครั้งนี้ถือเป็นก้าวสำคัญของ SpaceX ในการพัฒนาระบบจรวดนำกลับมาใช้ซ้ำได้อย่างสมบูรณ์ โดยมีเป้าหมายลดต้นทุนการขนส่งสู่อวกาศ เพิ่มความถี่ในการปล่อยยาน และสนับสนุนภารกิจสำรวจดวงจันทร์และดาวอังคารในอนาคต อย่างไรก็ตาม การนำยานกลับมาลงจอดได้สำเร็จยังไม่ได้หมายความว่ายานพร้อมนำกลับไปบินซ้ำทันที เนื่องจากต้องผ่านการตรวจสอบสภาพโครงสร้าง เครื่องยนต์ และระบบป้องกันความร้อนก่อนการใช้งานครั้งต่อไป