มนุษย์ต่างดาวเคยมาโลกหรือไม่? 3 เหตุผลทางวิทยาศาสตร์ที่ยังไม่พบหลักฐาน

อย่างไรก็ตาม ในมุมมองของนักวิทยาศาสตร์และผู้เชี่ยวชาญอย่าง ศาสตราจารย์ แครอล โอลิเวอร์ (Carol Oliver) ผู้เชี่ยวชาญด้านการสื่อสารวิทยาศาสตร์และชีวดาราศาสตร์ จากมหาวิทยาลัย UNSW Sydney ได้ให้เหตุผลทางวิทยาศาสตร์ 3 ประการที่ชี้ชัดว่า ทำไมสิ่งมีชีวิตทรงปัญญาจากนอกโลกจึงอาจจะยังไม่เคยเดินทางมาเยือนโลกของเราเลย

เหตุผลทางวิทยาศาสตร์ 3 ประการ

1. อวกาศกว้างใหญ่เกินจินตนาการ และข้อจำกัดเรื่อง "การยืดออกของเวลา"

ปัญหาแรกสุด คือ ระยะทาง ดาวฤกษ์ที่อยู่ใกล้ระบบสุริยะของเราที่สุดคือ Proxima Centauri นั้นอยู่ห่างออกไปถึง 4.3 ปีแสง หรือประมาณ 40 ล้านล้านกิโลเมตร ซึ่งคิดเป็นระยะทางที่ไกลกว่าระยะจากโลกถึงดวงอาทิตย์ถึง 268,000 เท่า

หากอ้างอิงเทคโนโลยีปัจจุบัน ยานอวกาศที่เร็วที่สุดของมนุษย์คือ Parker Solar Probe ซึ่งมีความเร็วสูงสุดที่ 191 กิโลเมตรต่อวินาที หรือเพียง 0.064% ของความเร็วแสง ยังต้องใช้เวลาถึง 6,650 ปี ในการเดินทางไปยัง Proxima Centauri ซึ่งนี่เป็นเพียงเพื่อนบ้านที่ใกล้ที่สุดเท่านั้น

แม้ว่ามนุษย์ต่างดาวจะมีเทคโนโลยีที่สามารถเดินทางได้เร็วจนเข้าใกล้ความเร็วแสง พวกเขาก็จะต้องเผชิญกับ ปรากฏการณ์การยืดออกของเวลา (Time Dilation) ตามทฤษฎีสัมพัทธภาพของอัลเบิร์ต ไอน์สไตน์ ที่ระบุว่าเวลาจะเดินช้าลงสำหรับผู้ที่เดินทางด้วยความเร็วสูง

ตัวอย่างที่เห็นได้ชัดคือกรณีของนักบินอวกาศสกอตต์ เคลลี่ (Scott Kelly) ของนาซา ที่ไปปฏิบัติภารกิจบนสถานีอวกาศนานาชาติ เดินทางด้วยความเร็ว 28,150 กิโลเมตรต่อชั่วโมง เมื่อกลับมายังโลก เขาอายุน้อยกว่าฝาแฝดของเขาในระดับมิลลิวินาที

สำหรับมนุษย์ต่างดาวที่ต้องเดินทางข้ามระบบดาวด้วยความเร็วสูงมากๆ เมื่อพวกเขากลับไปยังดาวบ้านเกิด เวลาอาจผ่านไปแล้วเป็นศตวรรษ ทำให้พวกเขากลายสภาพเป็นผู้ลี้ภัยทางเวลา (Time exiles) อย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

2. ความต้องการพลังงานระดับมหาศาล และอันตรายร้ายแรงในอวกาศ

การเดินทางข้ามดวงดาวต้องใช้พลังงานสูงจนคาดไม่ถึง เพราะเมื่อยานอวกาศมีความเร็วเพิ่มขึ้น มวลของยานก็จะเพิ่มขึ้นตามไปด้วย และหากยานสามารถเร่งความเร็วไปจนถึงระดับความเร็วแสง ยานจะมีมวลเป็นอนันต์และต้องใช้พลังงานเป็นอนันต์ ซึ่งเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้ในทางฟิสิกส์

นอกจากนี้ อวกาศไม่ได้เป็นสุญญากาศที่ว่างเปล่าอย่างสมบูรณ์ อนุภาคไฮโดรเจนที่กระจายตัวอยู่อย่างเบาบางในอวกาศ จะกลายสภาพเป็น รังสีที่รุนแรงและสร้างความร้อนมหาศาล เมื่อยานพุ่งชนด้วยความเร็วใกล้ความเร็วแสง ซึ่งสามารถทำลายพื้นผิวยานและเป็นอันตรายถึงชีวิตได้

แม้จะมีทฤษฎีการเดินทางแบบเร็วกว่าแสง (Faster-than-light) ของนักฟิสิกส์ มิเกล อัลคูเบียร์ (Miguel Alcubierre) แต่ก็มีความต้องการพลังงานในระดับที่เป็นไปไม่ได้ในปัจจุบัน
ที่สำคัญ หากมนุษย์ต่างดาวมีเทคโนโลยีขั้นสูงระดับนั้น พวกเขาย่อมมีความสามารถในการสร้างทรัพยากรทุกอย่างที่ต้องการได้บนดาวของตนเอง โดยไม่มีความจำเป็นต้องสิ้นเปลืองพลังงานมหาศาลเพื่อเดินทางมายังโลก

3. ชีวมณฑลของโลกที่มีเอกลักษณ์และเป็นพิษต่อผู้มาเยือน

สิ่งมีชีวิตบนโลกมีวิวัฒนาการร่วมกับสภาพแวดล้อมมาอย่างยาวนาน ก๊าซออกซิเจนในบรรยากาศที่เราใช้หายใจนั้น เกิดขึ้นจากการพ่นออกซิเจนของจุลินทรีย์เซลล์เดียวอย่างไซยาโนแบคทีเรียเมื่อ 2.4 พันล้านปีก่อน

สำหรับมนุษย์ ออกซิเจน คือ สิ่งจำเป็น แต่ในทางเคมี ออกซิเจนเป็นก๊าซที่ทำปฏิกิริยาได้ไวและอาจมีฤทธิ์กัดกร่อนหรือเป็นพิษอย่างรุนแรงต่อสิ่งมีชีวิตจากดาวดวงอื่น

หากมนุษย์ต่างดาวมาเยือนโลกจริง พวกเขาจำเป็นต้องสวมชุดป้องกันแบบรัดกุมคล้ายกับที่มนุษย์ใส่ชุดอวกาศเมื่อไปเยือนสภาพแวดล้อมที่อันตราย แต่เป็นที่น่าสังเกตว่า รายงานการพบเห็นเอเลี่ยนบนโลกแทบไม่มีการพูดถึงการสวมชุดอวกาศเลย

แล้วเราอยู่ลำพังในจักรวาลหรือไม่?

แม้มนุษย์ต่างดาวอาจจะยังไม่เคยมาเยือนโลก แต่กระบวนการค้นหาสิ่งมีชีวิตนอกโลกก็ยังดำเนินต่อไป ปัจจุบันนักดาราศาสตร์ค้นพบดาวเคราะห์นอกระบบแล้วกว่า 6,200 ดวงใน 4,700 ระบบสุริยะ แม้จะยังไม่พบดวงที่เหมือนโลกทุกประการ แต่ด้วยจำนวนดาวฤกษ์กว่า 1 แสนล้านดวงในกาแล็กซีของเรา ทำให้มีดาวเคราะห์จำนวนมหาศาลที่อาจเอื้อต่อสิ่งมีชีวิต

ในระบบสุริยะของเราเองก็มีสถานที่ที่มีศักยภาพพอจะรองรับสิ่งมีชีวิตขนาดเล็กได้ เช่น ดาวอังคาร ดวงจันทร์ยูโรปาของดาวพฤหัสบดี รวมถึงเอนเซลาดัสและไททันของดาวเสาร์

องค์กรชั้นนำอย่าง สถาบัน SETI ในรัฐแคลิฟอร์เนีย และโครงการ Breakthrough Listen ที่มหาวิทยาลัยออกซ์ฟอร์ด ยังคงเดินหน้าค้นหาสัญญาณจากอารยธรรมต่างดาวผ่านคลื่นวิทยุอย่างต่อเนื่องตั้งแต่ปี 1960

แม้จนถึงตอนนี้จะยังไม่พบอะไร และการค้นหาสิ่งมีชีวิตทรงปัญญาในช่วงเวลาเพียง 100 ปีของมนุษย์ เทียบกับอายุ 13.8 พันล้านปีของเอกภพนั้นจะเป็นเรื่องที่ท้าทายอย่างยิ่ง

บทความนี้มาจากงานเขียนชื่อ "3 Reasons Aliens Probably Aren't Visiting Us, According to Science" อ้างอิงจากงานวิจัยชื่อ "Searching for Interstellar Communications" ซึ่งเขียนโดยนักฟิสิกส์ จูเซปเป้ โคคโคนี (Giuseppe Cocconi) และฟิลิป มอร์ริสัน (Philip Morrison) เผยแพร่บนวารสารวิทยาศาสตร์ระดับโลก Nature ในปี 1959