นอร์เวย์เดินหน้าอุโมงค์เรือแห่งแรกของโลก ฝ่าทะเลคลั่ง ลดเสี่ยงพายุ

สาเหตุของการสร้างอุโมงค์ให้เรือแล่นผ่าน

สาเหตุสำคัญที่ทำให้นอร์เวย์ตัดสินใจดำเนินอภิมหาโปรเจกต์นี้ มาจากสภาพภูมิประเทศและภูมิอากาศที่ท้าทาย ทะเลสตาดฮาเวต (Stadhavet) บนชายฝั่งตะวันตกของนอร์เวย์เป็นหนึ่งในน่านน้ำที่มีความปั่นป่วนและอันตรายมากที่สุดในโลก โดยมีพายุพัดถล่มประมาณ 100 วันต่อปี และอาจเกิดคลื่นสูงถึง 30 เมตรที่ซัดมาจากหลายทิศทางพร้อมกัน

สภาพอากาศดังกล่าวทำให้พื้นที่นี้กลายเป็นจุดคอขวดสำคัญของการสัญจรทางน้ำ ส่งผลให้เรือประมง เรือสินค้า และเรือขนส่งปลาแซลมอนต้องเผชิญกับความล่าช้า ซึ่งสร้างความเสียหายต่อการขนส่งอาหารทะเลที่เน่าเสียได้ง่าย และยังเป็นการเพิ่มภาระให้กับการขนส่งทางรถไฟที่เป็นทางเลือกหลัก 

และเพื่อแก้ปัญหานี้ กรมการชายฝั่งของนอร์เวย์ (Kystverket) ภายใต้กระทรวงการค้า อุตสาหกรรม และการประมง จึงได้วางแผนสร้างอุโมงค์เชื่อมทั้งสองฝั่งของคาบสมุทร โดยมีรายละเอียดการดำเนินงานและงบประมาณดังนี้

1. งบประมาณโครงการ มีการตั้งงบประมาณไว้สูงถึง 8.6 พันล้านโครนนอร์เวย์ หรือประมาณ 805 ล้านดอลลาร์สหรัฐ

2. กรอบเวลา แม้รัฐสภาจะเคยอนุมัติโครงการนี้ไปแล้วในปี 2021 แต่ต้องถูกระงับในปลายปี 2025 เนื่องจากต้นทุนวัสดุที่พุ่งสูงขึ้น ล่าสุดโครงการได้รับการทบทวนงบประมาณและฟื้นฟูกลับมาอีกครั้ง โดยคาดว่าจะคัดเลือกผู้รับเหมาและเริ่มก่อสร้างได้ในช่วงต้นปี 2027 และจะใช้เวลาสร้างประมาณ 5 ปีจึงจะแล้วเสร็จ

3. รายละเอียดทางวิศวกรรม อุโมงค์แห่งนี้จะต้องเจาะทะลุชั้นหินแข็งเป็นระยะทาง 1.7 กิโลเมตร หรือ 2.2 กิโลเมตรหากรวมโครงสร้างทางเข้าที่ยื่นลงไปในน้ำเพื่อบังคับเรือ

4. ขนาดอุโมงค์ ตัวอุโมงค์จะมีความสูงรวม 50 เมตร (ระยะจากระดับน้ำทะเลถึงเพดาน 33 เมตร) และมีความกว้าง 36 เมตร ซึ่งใหญ่เพียงพอที่จะรองรับเรือที่มีระยะกินน้ำลึกถึง 12 เมตร และมีความกว้างของเรือถึง 16 เมตร ทำให้สามารถรองรับการสัญจรของเรือเฟอร์รี่และเรือสำราญขนาดใหญ่ได้อย่างสบาย 

แม้ว่าอุโมงค์สำหรับเรือจะมีประวัติศาสตร์มาอย่างยาวนานตั้งแต่ปี 1679 แต่มักจะจำกัดอยู่แค่ในเส้นทางน้ำจืดหรือแม่น้ำลำคลอง อุโมงค์สตาด (Stad) แห่งนี้จึงเป็นโครงการแรกของโลกที่สร้างขึ้นสำหรับเรือเดินสมุทร

รัฐบาลนอร์เวย์คาดหวังว่าอุโมงค์นี้จะช่วยกระตุ้นอุตสาหกรรมประมงและการเลี้ยงปลาแซลมอนของประเทศ ส่งเสริมให้เกิดการขนส่งทางน้ำแทนที่การใช้ถนนและระบบราง ขยายการท่องเที่ยวในภูมิภาค รวมถึงคาดการณ์ว่าจะช่วยลดการใช้เชื้อเพลิงและการปล่อยมลพิษได้มากถึง 60%