ทำไมคนเกาหลีไม่พอใจ “อันซังโฮ”?

แม้จะเป็นหมอมากฝีมือและได้รับโอกาสจากประเทศชาติ แต่สิ่งที่ทำให้สังคมเกาหลีรับไม่ได้คือพฤติกรรมและการวางตัวของเขาในช่วงที่เกาหลีตกอยู่ใต้การปกครองของญี่ปุ่น เพราะเป็นที่ทราบกันดีว่าเกาหลีต้องเจ็บปวดและบอบช้ำอย่างหนักจากยุคที่เป็นเมืองขึ้นของญี่ปุ่น

หนึ่งในประเด็นสำคัญคือในปี 1918 หนังสือพิมพ์ Maeil Sinbo  สื่อกระบอกเสียงของญี่ปุ่นในยุคนั้น ได้ลงบทสัมภาษณ์ของอันซังโฮ โดยเขากล่าวว่า "ผมก็เหมือนคนญี่ปุ่นนั่นแหละ ตอนนี้ไม่มีเสื้อผ้าเกาหลีสักตัว กิมจิหรืออาหารเผ็ดก็กินไม่ได้แล้ว ลูก ๆ ทุกคนพูดแต่ภาษาญี่ปุ่น ไม่ให้พูดภาษาเกาหลีเลย"   อันซังโฮแสดงจุดยืนว่าใช้ชีวิตแบบญี่ปุ่นและแทบไม่คบหากับชาวเกาหลี ขณะที่ลูก ๆ เติบโตมากับภาษาและวัฒนธรรมญี่ปุ่น

ชื่อของเขาปรากฏเป็นหนึ่งในสมาชิกสภาผู้แทนของ "สมาคมแทจองชินมกฮเว"  ซึ่งเป็นองค์กรที่รวมตัวกันของกลุ่มชนชั้นสูงและกลุ่มอิทธิพลที่ร่วมมือกับญี่ปุ่นเพื่อโปรโมตแนวคิด หลอมรวมเกาหลี-ญี่ปุ่น   

นอกจากนี้ในช่วงที่จักรพรรดิโคจงเสด็จสวรรคตอย่างกระทันหันเมื่อปี 1919 มีข่าวลือว่าอันซังโฮเป็นคนวางยาพิษ แต่เรื่องนี้ไม่มีหลักฐานที่ยืนยันว่าเขาเป็นคนลงมือจริง  

มุมมองและข้อถกเถียงทางประวัติศาสตร์

แม้พฤติกรรมส่วนตัวของเขาจะเอียงไปทางญี่ปุ่นอย่างชัดเจน จนคนในยุคนั้นมองว่าเป็นพวกทรยศชาติ แต่ในทางกฎหมายและงานวิจัยทางประวัติศาสตร์ในปัจจุบัน ยังคงมีมุมมองที่มองต่างออกไป 

ปัจจุบันชื่อของ อันซังโฮ ไม่ได้ถูกบรรจุอยู่ในรายชื่อผู้กระทำผิดฐานทรยศชาติตามประกาศของรัฐบาล หรือพจนานุกรมบุคคลฝักใฝ่ญี่ปุ่น เนื่องจากเกณฑ์การพิจารณาจะเน้นไปที่กลุ่มผู้นำทหาร ข้าราชการระดับสูง หรือผู้ที่ได้รับยศถาบรรดาศักดิ์โดยตรง ส่วนกรณีของเขาถูกมองว่าเป็น กลุ่มวิชาชีพเฉพาะทางที่เน้นการวางตัวเข้าหาผู้มีอำนาจเพื่อผลประโยชน์ส่วนตนมากกว่า

มุมมองจากนักประวัติศาสตร์อย่าง  ชิม ยงฮวาน นักประวัติศาสตร์ชื่อดังของเกาหลีได้ออกมาตั้งข้อสังเกตว่า แม้อันซังโฮจะมีบันทึกการเข้าร่วมกลุ่มโปรญี่ปุ่นจริง แต่งานวิจัยส่วนใหญ่ยังเน้นไปที่บทบาทด้านการแพทย์และการสร้างโรงพยาบาลยุคแรก การจะด่วนสรุปว่าเขาเป็นคนทรยศชาติระดับแกนนำทันทีอาจยังขาดข้อมูลหลักฐานที่รอบด้าน และต้องอาศัยการศึกษาวิจัยเพิ่มเติมจากผู้เชี่ยวชาญก่อน

พูดง่าย ๆ คือ ประวัติของอันซังโฮไม่ได้มีแค่ขาวหรือดำ เขาเป็นแพทย์รุ่นบุกเบิกที่มีผลงานด้านการแพทย์จริง ขณะเดียวกันก็มีหลักฐานเกี่ยวกับการปรับตัวเข้ากับระบอบญี่ปุ่นและการเข้าร่วมองค์กรที่สนับสนุนการปกครองของญี่ปุ่นจริงเช่นกัน

 ส่วนฮายอง เธอไม่ได้ถูกกล่าวหาว่าทำอะไรในอดีต แต่เป็นประเด็นเรื่องการที่เธอเคยเล่าถึงทวดในมุมที่ครอบครัวภูมิใจกลับสร้างความไม่พอใจให้คนจำนวนมาก   เรื่องราวของ อันซังโฮ กลายเป็นบทเรียนราคาแพงของนักแสดงสาว ฮายอง  ที่ขาดความเข้าใจบริบททางประวัติศาสตร์อย่างถี่ถ้วน  ซึ่งสุดท้ายฮายอง ก็ได้ออกเขียนจดหมายขอโทษสังคมด้วยลายมือ ยอมรับในความไม่รู้และขอร่วมรับผิดชอบในฐานะลูกหลานต่อบาดแผลทางประวัติศาสตร์ของคนเกาหลี

ข้อความบางส่วนจากจดหมายของฮายอง

"ที่ผ่านมา ฉันรับรู้เรื่องราวเกี่ยวกับชีวิตของทวดเพียงด้านเดียวผ่านคำบอกเล่าของคนในครอบครัว น่าอายเหลือเกินที่ฉันนำเรื่องของทวดไปพูดเป็นความภาคภูมิใจในหลายๆ ที่ ทั้งที่ยังตกอยู่ในภาวะไม่รู้อะไรเลย" "ฉันขอทบทวนตัวเองและขออภัยอย่างยิ่งที่เอ่ยถึงประวัติศาสตร์ครอบครัวอย่างมักง่าย โดยไม่ได้เข้าใจประวัติศาสตร์อันเจ็บปวดของประเทศเราในช่วงยุคอาณานิคมญี่ปุ่นอย่างลึกซึ้งพอ"