แนวปะการังทั่วโลก เสี่ยงล่มสลาย หากยังล้มเหลวรับมือโลกร้อน แนวปะการังอาจหายไปภายในปี 2075

โดยการประเมินสถานการณ์ของ IUCN ครอบคลุมระบบนิเวศแนวปะการังในเขตร้อนและกึ่งเขตร้อนจำนวน 127 แห่ง โดยใช้สถานการณ์จำลองการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศที่คาดว่าอุณหภูมิโลกจะเพิ่มสูงขึ้น 2.7 องศาเซลเซียส ภายในปี 2100 เมื่อเทียบกับยุคก่อนอุตสาหกรรม พบว่าแนวปะการังหลายแห่งที่สำคัญของโลก ไม่ว่าจะเป็นเกรตแบริเออร์รีฟ ของออสเตรเลีย แนวปะการังในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้และมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตก แนวปะการังเมโสอเมริกันในแถบแคริบเบียน และแนวปะการังในทะเลแดง ล้วนแล้วแต่ได้รับผลกระทบอย่างหนักทั้งสิ้น ซึ่งแนวปะการังแต่ละแห่งนี้เป็นแหล่งที่อยู่อาศัยของสัตว์น้ำและมีความหลากหลายทางชีวภาพที่สำคัญของโลก

ความเสี่ยงต่อการล่มสลายของแนวปะการังไม่ได้มีเพียงแค่ผลกระทบจากวิกฤตสภาพภูมิอากาศและภาวะโลกร้อนเท่านั้น แต่แนวปะการังยังเผชิญกับผลกระทบจากกิจกรรมของมนุษย์ ทั้งการทำประมงเกินขนาด การรุกล้ำพื้นที่ชายฝั่ง การท่องเที่ยว การสร้างมลพิษทางทะเล รวมไปถึงภัยธรรมชาติเช่น พายุ ล้วนแล้วแต่ส่งผลกระทบกับสมดุลของระบบนิเวศทางทะเล

เมื่อแนวปะการังล้มตายระบบนิเวศทางทะเลอาจเข้าสู่ภาวะล่มสลาย และส่งผลกระทบต่อสิ่งมีชีวิตที่พึ่งพาแนวปะการังไปจนถึงทรัพยากรทางทะเลในพื้นที่ชายฝั่ง โดยวิกฤตสภาพภูมิอากาศและภาวะโลกร้อนเป็นปัจจัยที่เร่งให้เกิดการเปลี่ยนแปลงและผลักดันไปสู่จุดที่ทำให้สถานการณ์รุนแรงขึ้น

อย่างไรก็ตาม แม้จะมีการประเมินสถานการณ์แนวปะการังในจุดที่เลวร้าย แต่ IUCN ยังคงเน้นย้ำว่า โลกยังไม่สูญเสียแนวปะการังไปอย่างถาวร และมีโอกาสในการชะลอความเสียหายและฟื้นฟูแนวปะการังโลกขึ้นมาใหม่ได้ หากทั่วโลกมุ่งเน้นการดำเนินงานมาตรฟื้นฟูอย่างจริงจัง ไม่ว่าจะเป็นการลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจก การขยายพื้นที่คุ้มครองทางทะเล การฟื้นฟูแหล่งปะการังเสื่อมโทรม และเพิ่มความยืดหยุ่นให้กับระบบนิเวศชายฝั่งอย่างยั่งยืน