หลังจากนั้นโครงการกำลังใจได้พัฒนาอย่างต่อเนื่อง เกิดการแก้ไขกฎหมายและมาตรฐานการดูแลผู้ต้องขัง นำไปสู่การยอมรับข้อกำหนดของสหประชาชาติว่าด้วยการปฏิบัติต่อผู้ต้องขังหญิง และมาตรการที่มิใช่การคุมขังสำหรับผู้กระทำผิดหญิงหรือ “Bangkok Rules” โดยในปี 2553  เป็นความก้าวหน้าหนึ่งของกระบวนการยุติธรรมไทย และได้ขยายผลไปสู่การพัฒนาผู้ต้องขังทุกเพศทุกวัย เน้นการสร้างงานสร้างอาชีพ ให้สามารถกลับคืนสู่สังคมได้อย่างมีคุณภาพ

ผ่านการฝึกอบรมและพัฒนาทักษะต่างๆ แก่ผู้ต้องขัง ที่สามารถใช้เลี้ยงชีพได้จริง โดยร่วมมือกับหน่วยงานและบริษัทต่างๆ เช่น ร่วมมือกับกลุ่มอาชีพผ้าปักมือบ้านสันกอง จังหวัดเชียงราย เข้ามาสอนการเย็บและปักผ้า ร่วมมือกับสำนักพัฒนาธุรกิจทางอิเล็กทรอนิกส์ (ETDA) และสำนักงานส่งเสริมเศรษฐกิจดิจิทัล (DEPA) ในการอบรมทักษะการขายของออนไลน์ การเป็นไรเดอร์ 

ที่สำคัญ คือ ผลิตภัณฑ์จากผู้ต้องขัง ได้ถูกพัฒนาจนกลายเป็นสินค้าที่ได้รับมาตรฐาน OTOP มากกว่า 74 รายการ วางขายผ่านร้านและบูธจำหน่าย “Inspire กำลังใจ” สร้างรายได้ในเรือนจำในโครงการฯ เฉลี่ยเดือนละ 7.5 หมื่นบาท นำมาสู่เงินปันผลที่ผู้ต้องขังจะได้รับตามสัดส่วน เฉลี่ยครั้งละไม่ต่ำกว่า 500 - 1,000 บาทต่อคน และผู้ต้องขังในเรือนจำตามโครงการฯ จะได้รับเงินปันผลจากกองทุนกำลังใจฯ เฉลี่ยอีกครั้งละ 5 พันบาทต่อเรือนจำ

นอกจากนี้เพื่อการพัฒนาอย่างยั่งยืน ทางโครงการยังมีการยกย่องผู้พ้นโทษที่ประกอบอาชีพสุจริตเป็น “คนต้นแบบ” ซึ่งปัจจุบันมีมากกว่า 300 คน โดยเชิญมาพูดคุยกับเรือนจำต่างๆ เพื่อเป็นแบบอย่างที่ดี และเป็นวิทยากรในโครงการ “พี่สอนน้อง” แก่ผู้ต้องขังเพื่อแบ่งปันประสบการณ์และแรงบันดาลใจ พร้อมกันนี้ยังสร้างเครือข่ายเพื่อนช่วยเพื่อน สนับสนุนการฟื้นฟูผู้พ้นโทษ และยังทดลองจัดตั้งบ้านกึ่งวิถี (Halfway House) รองรับผู้พ้นโทษที่ยังไม่พร้อมกลับสู่ชุมชน