หลังจากผ่านไป 26 ปี สหรัฐอเมริกาได้สูญเสียสถานะการกำจัดโรคหัดแล้ว

สหรัฐอเมริกาสูญเสียสถานะประเทศที่กำจัดโรคหัดได้สำเร็จ หลังจากรักษาสถานะดังกล่าวมาเป็นเวลา 26 ปี นับตั้งแต่ปี 2543 ภายหลังคณะกรรมการผู้เชี่ยวชาญอิสระที่รายงานต่อองค์การอนามัยแพนอเมริกัน (PAHO) มีมติว่าสหรัฐฯ ไม่เข้าเกณฑ์การกำจัดโรคหัดอีกต่อไป ท่ามกลางสถานการณ์ผู้ป่วยที่เพิ่มสูงขึ้นต่อเนื่องและอัตราการฉีดวัคซีนที่ลดลง
รายงานของ CNN โดย เบรนดา กูดแมน (Brenda Goodman) เผยแพร่เมื่อวันที่ 14 พฤศจิกายน 2569 ระบุว่า การพิจารณาสถานะการกำจัดโรคหัดของแต่ละประเทศจะพิจารณาจากการแพร่เชื้อภายในประเทศ หากพบการแพร่เชื้อจากไวรัสสายพันธุ์เดียวกันต่อเนื่องจากคนสู่คนเป็นเวลาอย่างน้อย 1 ปี จะถือว่าโรคกลับมาเป็นโรคประจำถิ่น (Endemic) อีกครั้ง โดยนักวิทยาศาสตร์ใช้การตรวจสอบรหัสพันธุกรรมของไวรัสเพื่อยืนยันความเชื่อมโยงของการแพร่ระบาด
หนึ่งในหลักฐานสำคัญมาจากรัฐยูทาห์ ซึ่งนักวิทยาศาสตร์พบว่าไวรัสโรคหัดสายพันธุ์เดียวกันแพร่ระบาดต่อเนื่องนานกว่า 1 ปี ตั้งแต่เดือนมิถุนายน 2568 ถึงเดือนมิถุนายน 2569 ส่งผลให้มีผู้ติดเชื้อมากกว่า 600 ราย นอกจากนี้ยังพบการระบาดต่อเนื่องในหลายรัฐ เช่น เซาท์แคโรไลนา เพนซิลเวเนีย วิสคอนซิน และนิวยอร์ก
สถานการณ์ดังกล่าวเกิดขึ้นหลังสหรัฐฯ เผชิญการระบาดของโรคหัดครั้งใหญ่ โดยในปี 2569 มีรายงานผู้ป่วยมากกว่า 5,400 ราย สูงที่สุดนับตั้งแต่ปี 2534 และมากกว่าปี 2568 ซึ่งมีผู้ป่วย 2,289 ราย ผู้ติดเชื้อเกือบทั้งหมดเป็นกลุ่มที่ไม่ได้รับวัคซีนป้องกันโรคหัด คางทูม และหัดเยอรมัน (MMR) หรือไม่ทราบประวัติการฉีดวัคซีน ขณะที่ผู้ป่วยประมาณ 1 ใน 9 รายต้องเข้ารับการรักษาในโรงพยาบาล และมีรายงานผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 10 ราย ตามข้อมูลที่ CNN รวบรวมจากหน่วยงานสาธารณสุขของรัฐต่าง ๆ
สรุปข่าว
สหรัฐอเมริกาสูญเสียสถานะประเทศที่กำจัดโรคหัดได้สำเร็จ หลังจากรักษาสถานะดังกล่าวมาเป็นเวลา 26 ปี นับตั้งแต่ปี 2543 ภายหลังคณะกรรมการผู้เชี่ยวชาญอิสระที่รายงานต่อองค์การอนามัยแพนอเมริกัน (PAHO) มีมติว่าสหรัฐฯ ไม่เข้าเกณฑ์การกำจัดโรคหัดอีกต่อไป ท่ามกลางสถานการณ์ผู้ป่วยที่เพิ่มสูงขึ้นต่อเนื่องและอัตราการฉีดวัคซีนที่ลดลง
รายงานของ CNN โดย เบรนดา กูดแมน (Brenda Goodman) เผยแพร่เมื่อวันที่ 14 พฤศจิกายน 2569 ระบุว่า การพิจารณาสถานะการกำจัดโรคหัดของแต่ละประเทศจะพิจารณาจากการแพร่เชื้อภายในประเทศ หากพบการแพร่เชื้อจากไวรัสสายพันธุ์เดียวกันต่อเนื่องจากคนสู่คนเป็นเวลาอย่างน้อย 1 ปี จะถือว่าโรคกลับมาเป็นโรคประจำถิ่น (Endemic) อีกครั้ง โดยนักวิทยาศาสตร์ใช้การตรวจสอบรหัสพันธุกรรมของไวรัสเพื่อยืนยันความเชื่อมโยงของการแพร่ระบาด
หนึ่งในหลักฐานสำคัญมาจากรัฐยูทาห์ ซึ่งนักวิทยาศาสตร์พบว่าไวรัสโรคหัดสายพันธุ์เดียวกันแพร่ระบาดต่อเนื่องนานกว่า 1 ปี ตั้งแต่เดือนมิถุนายน 2568 ถึงเดือนมิถุนายน 2569 ส่งผลให้มีผู้ติดเชื้อมากกว่า 600 ราย นอกจากนี้ยังพบการระบาดต่อเนื่องในหลายรัฐ เช่น เซาท์แคโรไลนา เพนซิลเวเนีย วิสคอนซิน และนิวยอร์ก
สถานการณ์ดังกล่าวเกิดขึ้นหลังสหรัฐฯ เผชิญการระบาดของโรคหัดครั้งใหญ่ โดยในปี 2569 มีรายงานผู้ป่วยมากกว่า 5,400 ราย สูงที่สุดนับตั้งแต่ปี 2534 และมากกว่าปี 2568 ซึ่งมีผู้ป่วย 2,289 ราย ผู้ติดเชื้อเกือบทั้งหมดเป็นกลุ่มที่ไม่ได้รับวัคซีนป้องกันโรคหัด คางทูม และหัดเยอรมัน (MMR) หรือไม่ทราบประวัติการฉีดวัคซีน ขณะที่ผู้ป่วยประมาณ 1 ใน 9 รายต้องเข้ารับการรักษาในโรงพยาบาล และมีรายงานผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 10 ราย ตามข้อมูลที่ CNN รวบรวมจากหน่วยงานสาธารณสุขของรัฐต่าง ๆ
ผู้เชี่ยวชาญมองว่า สาเหตุสำคัญของการกลับมาระบาดมาจากความครอบคลุมของการฉีดวัคซีนที่ลดลง ทำให้เกิดกลุ่มประชากรที่ไม่มีภูมิคุ้มกันมากขึ้น โดยวัคซีน MMR มีประสิทธิภาพสูง หากได้รับครบ 2 เข็ม สามารถป้องกันโรคหัดได้ประมาณร้อยละ 97 เมื่อเทียบกับผู้ที่ไม่ได้รับวัคซีน
ที่ผ่านมา นับตั้งแต่สหรัฐฯ ได้รับการประกาศว่ากำจัดโรคหัดได้ในปี 2543 ยังคงพบผู้ป่วยเป็นระยะ โดยส่วนใหญ่เกิดจากผู้เดินทางที่นำเชื้อเข้ามาจากต่างประเทศ แต่ด้วยความครอบคลุมของการฉีดวัคซีนที่สูง ทำให้การระบาดมักเกิดขึ้นในวงจำกัดและสามารถควบคุมได้ในระยะเวลาไม่นาน
อย่างไรก็ตาม เมื่ออัตราการฉีดวัคซีนลดลง เชื้อไวรัสจึงสามารถแพร่กระจายเข้าสู่ครอบครัวและชุมชนที่มีผู้ไม่ได้รับวัคซีนเพิ่มขึ้น ส่งผลให้การระบาดขยายวงกว้างและยืดเยื้อเกินกว่าที่ระบบสาธารณสุขจะควบคุมได้ตามเกณฑ์การกำจัดโรค
ด้านผู้เชี่ยวชาญเตือนว่า โรคหัดไม่ใช่เพียงโรคติดเชื้อที่ทำให้เกิดไข้และผื่นตามร่างกาย แต่ยังสามารถก่อให้เกิดภาวะแทรกซ้อนรุนแรงได้ โดยเฉพาะโรคปอดบวมและท้องเสีย นอกจากนี้ เชื้อไวรัสยังสามารถทำลายความทรงจำของระบบภูมิคุ้มกัน (Immune Amnesia) ทำให้ร่างกายสูญเสียความสามารถในการจดจำเชื้อโรคที่เคยเผชิญมาก่อน และเพิ่มความเสี่ยงต่อการติดเชื้ออื่น ๆ ตามมา
ในบางรายอาจเกิดภาวะแทรกซ้อนทางระบบประสาทที่รุนแรง เช่น โรคสมองอักเสบชนิดกึ่งเฉียบพลัน (Subacute Sclerosing Panencephalitis: SSPE) ซึ่งอาจเกิดขึ้นหลังจากติดเชื้อไปแล้วหลายปี มีอาการรุนแรงขึ้นอย่างต่อเนื่องและอาจทำให้เสียชีวิตได้ นอกจากนี้ หญิงตั้งครรภ์ที่ติดเชื้อยังอาจส่งผลกระทบต่อทารกในครรภ์ ขณะที่ทารกเล็กและผู้ที่มีภูมิคุ้มกันบกพร่องถือเป็นกลุ่มเสี่ยงต่อการเกิดภาวะแทรกซ้อน
สำหรับโอกาสในการทวงคืนสถานะการกำจัดโรคหัด ผู้เชี่ยวชาญระบุว่าสหรัฐฯ ยังสามารถกลับไปสู่สถานะดังกล่าวได้ แต่จำเป็นต้องหยุดการแพร่เชื้อภายในประเทศและรักษาสถานการณ์ไม่ให้เกิดการแพร่ระบาดต่อเนื่องตามเกณฑ์ที่กำหนด ซึ่งถือเป็นความท้าทายสำคัญท่ามกลางความเชื่อมั่นต่อวัคซีนที่ลดลง การขอยกเว้นการฉีดวัคซีนในโรงเรียนด้วยเหตุผลที่ไม่ใช่ทางการแพทย์ที่เพิ่มขึ้น และความครอบคลุมของการฉีดวัคซีนในเด็กที่ลดลง
ทั้งนี้ โรคหัดเป็นหนึ่งในโรคที่องค์การอนามัยแพนอเมริกันตั้งเป้ากำจัดให้หมดไปจากภูมิภาคอเมริกาภายในปี 2573 โดยก่อนหน้านี้ในปี 2559 มีการประกาศให้ 35 ประเทศในภูมิภาคอเมริกาปลอดจากการแพร่ระบาดของโรคหัดอย่างต่อเนื่อง แต่สถานการณ์กลับเปลี่ยนแปลงไปหลังแคนาดาสูญเสียสถานะดังกล่าวในปี 2568 และล่าสุดสหรัฐฯ ก็สูญเสียสถานะตามไปอีกประเทศ สะท้อนให้เห็นว่าการลดลงของความครอบคลุมวัคซีนอาจทำให้ความสำเร็จในการควบคุมโรคติดต่อที่เคยทำได้กลับมาเผชิญความเสี่ยงอีกครั้ง
อ้างอิง: Brenda Goodman. CNN. “After 26 years, the US has lost its measles elimination status.” เผยแพร่วันที่ 14 พฤศจิกายน 2026
https://www.cnn.com/ (ค้นหาชื่อบทความเพื่ออ่านต้นฉบับ)
- อิหร่านเผยเรือพาณิชย์ชนทุ่นระเบิดในฮอร์มุซ 5 ลำในช่วง 24 ชั่วโมง
- สื่อวิเคราะห์สาเหตุ สหรัฐฯ สั่งระงับบินเพราะใช้อุปกรณ์ล้าสมัย ?
- สหรัฐฯ ยกเลิกระงับเที่ยวบินแล้ว หลังระบบสื่อสารขัดข้องจนต้องหยุดบินชั่วคราว
- สหรัฐฯ วิกฤตโรคหัด! ผู้ป่วยพุ่ง 4,588 ราย มากกว่า 2 เท่าของปี 2568
- ไฟป่าแคลิฟอร์เนียเผาบ้านหรูวอดเพียบ ไฟป่าลามเร็ว-ยังคุมไม่ได้
นักข่าวที่มีประสบการณ์ในวงการข่าวสุขภาพและข่าวบันเทิงมากกว่า 20 ปี ผู้หลงใหลในงานสายข่าว ที่ไม่เคยทำให้รู้สึกเบื่อ พร้อมนำเสนอข้อมูลสุขภาพที่น่าเชื่อถือและสามารถนำไปใช้ได้จริง การันตีด้วยปริญญาโทจากคณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พร้อมผลงานที่ยึดมั่นในจรรยาบรรณสื่อ
