โรคคาวาซากิ ภัยเงียบที่อาจส่งผลต่อหัวใจของลูกน้อย

นายแพทย์อาคม ชัยวีระวัฒนะ ผู้อำนวยการสถาบันสุขภาพเด็กแห่งชาติมหาราชินี กล่าวเพิ่มเติมว่า การวินิจฉัยโรคคาวาซากิอาศัยประวัติ อาการและการตรวจร่างกายเป็นหลัก เนื่องจากปัจจุบันยังไม่มีการตรวจทางห้องปฏิบัติการชนิดใดชนิดหนึ่งที่สามารถยืนยันโรคได้โดยเฉพาะ แพทย์อาจพิจารณาตรวจเลือดและการตรวจอื่น ๆ ตามความเหมาะสม รวมถึงการตรวจคลื่นเสียงสะท้อนหัวใจ (Echocardiography) เพื่อประเมินความผิดปกติของหัวใจและหลอดเลือด และให้การรักษาหลักโดย ยาอิมมูโนโกลบูลินทางหลอดเลือดดำ (Intravenous Immunoglobulin: IVIG) ร่วมกับยาแอสไพริน เพื่อช่วยลดความเสี่ยงของภาวะแทรกซ้อนต่อหลอดเลือดหัวใจ เด็กบางรายที่มีความเสี่ยงสูงหรือไม่ตอบสนองต่อการรักษาครั้งแรก อาจจำเป็นต้องได้รับยาต้านการอักเสบเพิ่มเติมตามดุลยพินิจของแพทย์ หลังการรักษาควรได้รับการติดตามและตรวจหัวใจตามระยะเวลาที่แพทย์กำหนด โดยเฉพาะในรายที่พบความผิดปกติของหลอดเลือดหัวใจ เพื่อเฝ้าระวังภาวะแทรกซ้อนในระยะยาว                                    

 นายแพทย์กตัญญู บุณยวาณิชย์กุล กุมารแพทย์ด้านโรคหัวใจ สถาบันสุขภาพเด็กแห่งชาติมหาราชินี กล่าวเพิ่มเติมว่า แม้โรคคาวาซากิจะยังไม่มีวิธีป้องกันโดยตรง เนื่องจากยังไม่ทราบสาเหตุที่แน่ชัด แต่ผู้ปกครองสามารถช่วยลดความเสี่ยงของภาวะแทรกซ้อนรุนแรงได้ด้วยการสังเกตอาการของบุตรหลานอย่างใกล้ชิด หากเด็กมีไข้ต่อเนื่อง 5 วันขึ้นไป ร่วมกับอาการ เช่น ตาแดงทั้งสองข้างโดยไม่มีขี้ตา ริมฝีปากแดงหรือแตก ลิ้นแดง มือหรือเท้าแดงบวม มีผื่นตามตัว หรือต่อมน้ำเหลืองบริเวณคอโต ควรรีบพาเด็กมาพบแพทย์ ไม่ควรรอดูอาการเป็นเวลานาน ทั้งนี้ เด็กบางรายอาจมีอาการไม่ครบทุกข้อ จึงควรให้แพทย์เป็นผู้ประเมิน การวินิจฉัยและรักษาตั้งแต่ระยะแรกช่วยลดความเสี่ยงของความผิดปกติของหลอดเลือดหัวใจ และเด็กส่วนใหญ่สามารถหายจากโรคและกลับมาใช้ชีวิตได้ตามปกติ